Kosova mori një mbështetje shumë të madhe politike në përpjekjen e saj për t’u bërë pjesë e NATO-s, aleancës ushtarake që ndërhyri me ndërhyrjen në 1999 u kthye në faktorin vendimtar për fundin e luftës. Për Ivanа Stradnerin nga Fondacioni për Mbrojtjen e Demokracisë në Uashington, FDD, rezoluta me mbështetje dypartiake, e prezantuar më herët nga kongresmenët amerikanë Keith Self, Ritchie Torres dhe Mike Lawler, përbën një “sinjal të fuqishëm politik”, pasi e afron Kosovën më pranë NATO-s në aspektin strategjik. “Në letër, Kosova mund të mos jetë shumë më afër anëtarësimit, pasi katër aleatë të NATO-s ende nuk e njohin, por ky është një hap i drejtë, veçanërisht në një kohë kur situata e sigurisë në rajon po përkeqësohet,” tha Stradner për REL. E përballur me pengesa sic është fakti që mëvetësia e saj nuk njihet katër shtete anëtare: Greqia, Rumania, Sllovakia dhe Spanj, Kosova ende nuk ka paraqitur një kërkesë zyrtare për t’u bashkuar me NATO-n, e ndërkohë, po transformon Forcën e Sigurisë në një ushtri të plotë, proces i cili pritet të përfundojë deri më 2028. Stradner thekson se ndonëse nismat si kjo rezolutë nuk mund të ndryshojnë menjëherë qëndrimet e aleatëve të NATO-s, ato formësojnë mjedisin politik duke treguar se Shtetet e Bashkuara e konsiderojnë Ballkanin një çështje strategjike të papërfunduar dhe kërkojnë më shumë unitet brenda aleancës. “Në debatet e brendshme amerikane, mesazhi është se nuk është koha për të tërhequr apo kufizuar angazhimet ushtarake në Ballkan. Një prani e qëndrueshme amerikane në Europë mbetet thelbësore për stabilitetin afatgjatë,” deklaron ekspertja.