I gjunjëzuar nga katastrofa e pak ditëve më parë, Nepali përballet me rrezikun e një tjetër përmbytjeje, sic paralajmërojnë ekspertët. Bilanci i viktimave është rënduar dhe numëron aktualisht mbi 630 të vdekur, ndërsa të zhdukurit llogariten në rreth 2.500. Shifrat e reja përfshijnë edhe banorët e disa fshatarve të zhdukur nën një lumë balte. Shpresat për të gjetur dikë gjallë nën gërmadhat e ngjeshura rrënojat e ngjeshura tashmë si beton janë zbehur ndjeshëm. Ndërkohë, rreth 90 punëtorë janë bllokuar në një hidrocentral që është ende në ndërtim. Të tjerë, që punonin në një linjë transmetimi të energjisë elektrike, janë lokalizuar. Dhjetëra alpinistë dhe turistë të shpallur të zhdukur po ashtu mendohet mund të jenë ende në shtigjet e Himalajeve, pa e kuptuar se çfarë ka ndodhur. Tragjedia është e përmasave historike, por po aq e madhe është edhe sfida logjistike për autoritetet. Edhe Kina, e cila mund të mobilizojë burime të jashtëzakonshme, vetëm dje arriti të vendoste në terren një ekip me një qen të trajnuar për kërkim nën ortekë, në vendin ku deri të mërkurën ndodhej godina e madhe e doganës. Kapacitetet e Nepalit, janë ndërkohë shumë të kufizuara. Pavarësisht nevojave të mëdha, qeveria në Katmandu ka vendosur të refuzojë ekipet e ndihmës nga vendet e tjera, duke cituar eksperiencën negative nga tërmeti i vitit 2015. Asokohe, dhjetëra vende dërguan specialistët e tyre por bllokuan aeroportin e vogël të kryeqytetit, aq sa ngarkesat e domosdoshme u detyruan të devijoheshin drejt aeroporteve të tjera. Ekipet e huaja të shpëtimit u përqendruan në zonat më të lehta për t’u arritur, dhe shpejt, mes tyre u shfaq një lloj konkurence që nuk i solli Nepalit ndonjë përfitim te madh. Për këtë arsye, zyrtarët e tij tani kërkojnë fonde dhe jo punonjës ndihme nga jashtë. Pamjet satelitore sakaq treguan përmasat reale të shkatërrimit, me komunitete të tëra të fshira nga harta.