Marrëveshja mes Shteteve të Bashkuara dhe Iranit për t’i dhënë fund konfliktit që shpërtheu në fund të shkurtit po shihet me skepticizëm dhe shqetësim në Izrael, ku shumë zyrtarë dhe analistë e konsiderojnë atë një kompromis që mund të favorizojë Teheranin. Administrata e presidentit amerikan Donald Trump e paraqet marrëveshjen si një sukses diplomatik që mund të rikthejë stabilitetin në Lindjen e Mesme. Sipas informacioneve të deritanishme, ajo parashikon armëpushim, rihapjen e Ngushticës së Hormuzit, heqjen e bllokadës amerikane ndaj porteve iraniane dhe nisjen e negociatave të reja brenda 60 ditëve për programin bërthamor dhe sanksionet. Megjithatë, dokumenti i plotë nuk është bërë publik, çka ka shtuar dyshimet dhe debatet për përmbajtjen e tij reale. Shqetësimi kryesor i Izraelit lidhet me faktin se marrëveshja duket se fokusohet te ulja e menjëhershme e tensioneve dhe jo te çështjet që Jerusalemi i konsideron kërcënime ekzistenciale për sigurinë e tij. Për Izraelin, rreziku iranian nuk lidhet vetëm me programin bërthamor, por edhe me zhvillimin e raketave balistike dhe mbështetjen që Teherani u jep grupeve aleate në rajon, si Hezbollahu në Liban dhe Huthët në Jemen. Kritikët izraelitë argumentojnë se këto çështje nuk trajtohen qartë në marrëveshjen e re dhe se Irani mund të përfitojë nga periudha e armëpushimit për të ruajtur dhe forcuar pozitat e tij. Një tjetër pikë që ngjall debat është fati i rezervave iraniane të uraniumit të pasuruar. Deri tani nuk ka detaje të qarta nëse marrëveshja parashikon kufizime të menjëhershme ose kontrolle të rrepta mbi to, gjë që në Izrael shihet si një boshllëk i rëndësishëm. Marrëveshja ka nxjerrë në pah edhe dallimet mes Uashingtonit dhe Jerusalemit. Trump ka theksuar se prioriteti i tij është shmangia e një konflikti më të gjerë rajonal dhe garantimi i stabilitetit në tregjet ndërkombëtare të energjisë. Nga ana tjetër, Izraeli shqetësohet se një marrëveshje e përqendruar te de-përshkallëzimi mund të mos adresojë burimet e vërteta të kërcënimit. Edhe kryeministri Benjamin Netanyahu ndodhet në një situatë të vështirë. Ai duhet të ruajë marrëdhëniet me administratën Trump, por njëkohësisht përballet me presion të madh të brendshëm nga forcat politike që kërkojnë garanci më të forta për sigurinë e Izraelit. Ndërkohë, Irani e ka paraqitur marrëveshjen si rezultat të qëndresës së tij ndaj presionit amerikan dhe si dëshmi të rolit të tij të rëndësishëm në rajon. Zyrtarët iranianë kanë deklaruar se negociatat e ardhshme nuk do të cenojnë interesat strategjike të vendit. Në përfundim, ndërsa Uashingtoni e sheh marrëveshjen si fundin e një krize të rrezikshme, në Izrael po forcohet bindja se ajo mund të jetë vetëm një pauzë e përkohshme. Frika kryesore është se pas periudhës së negociatave, Irani mund të dalë më i fortë ekonomikisht dhe politikisht, duke ruajtur kapacitetet që Jerusalemi i konsideron kërcënim afatgjatë për sigurinë e tij.