Në stinën e verës, në lagjet e Korçës nuk mungoi përgatitja e zahireve të dimrit. Përtej ushqimit, përgatitja e petkave mbetet një rit i hershëm, ku gratë bëhen bashkë për të ruajtur traditën korçare. Pas përgatitjes së brumit, zonjat korçare nisin hapjen e petëve, ku duart lëviznin me një ritëm të sinkronizuar. Për to, kjo nuk është thjesht një punë shtëpie, por një mjeshtëri që e ruajnë me fanatizëm. Sipas traditës, amvisat nuk punojnë kurrë vetëm, ato mblidhen në lagje, ndihmojnë njëra-tjetrën dhe e kthejnë këtë proces të gjatë në një ditë pune e bisedash mes fqinjësh. Sekreti i petkave korçare qëndron te përbërësit, hapja e petëve dhe tharja e kujdesshme në diell. Kjo punë e përbashkët siguron ushqimin e ngrohtë për ditët e ftohta të dimrit, por mbi të gjitha mban gjallë frymën e traditës.