Është një rrëfim mbi një brez e një kohë e cila po zhduket përfundimisht, ashtu si njeriu po ndryshon përfundimisht, vendi ku kemi jetuar dhe krijuar kujtimet tona, qyteti , shteti dhe tërë bota. Shoqëria, shkolla, miqësitë e adoleshencës apo edhe fëmijëria deri diku e lumtur tashmë janë pjesë e së shkuarës dhe çuditem se si errësira arrin të përpijë kaq shumë njerëz, vende, objekte dhe frymë, kaq shpejt. Mua më mungon ajo kohë, bashkë me të edhe Tringa. Zonjusha mbreselenese Kesidi: Maijen Boui- Në Singaporin e viteve 1890, ka shumë mënyra se si mund t’a humbasësh jetën. Nëse nuk sëmuresh nga malaria, jetën mund të t’a marrin fantazmat hantu. Por as njëra dhe as tjetra nuk përbën problem për flokëkuqen Leda Kesidi, një nxënëse me rezultate shumë të mira në studime dhe e cila të gjitha sfidat e jetës, i ka zgjidhur me shumë vullnet e durim. Falë cilësive të saj të veçanta, kur ajo mbërrin në Singapor nga Skocia për të shërbyer si kujdestare për Sara Xhejnin, fëmija e fundit e mbijetuar e familjes së madhe Bendemir, zbulon se pinjollët e kësaj familje nuk janë zhdukur nga ethet tropikale, por nga pontianaku që prej kohësh përndjek kopshtin e tyre. Në këtë rast asaj i duhet që të gjejë një zgjidhje.