Tubimi i 12 u konsiderua si finale botërori për protestuesit, me dy skuadra. Kryeministri dhe sistemi i tij ne njërën anë të fushës dhe në anën tjetër, skuadra e popullit që ka zbritur në shesh për ta larguar. Trofeu nuk është kupa e botës, por drejtimi i vendit. Çdo ndeshje ka një arbitër, dhe protestuesit kërkuan ndihmën e ndërkombëtarëve për të ndërmjetësuar. Fusha e ndeshjes është sheshi para Kryeministrisë, aty ku mesazhet çdo natë jepen jo vetëm me pankarta, por edhe me zë. Protestuesit nuk harruan as Sali Berishen. Mesazhet në anglisht u dëgjuan edhe ne shesh. Socialistët po përgatiten për festë më 12 qershor shumë pranë vendit, ku qytetaret çdo pasdite protestojne. Kur mesazhet mbaruan, nisi marshimi ne rruget e kryeqytetit. Qytetarët kaluan në pikat kyçe të kryeqytetit, duke paralizuar trafikuan, dhe rreth mesnatës u rikthyen te Kryeministria, për të thënë fjalën e fundit: protesta do të vazhdojë.