Që nga rënia e ish-Bashkimit Sovjetik, Rusia është sfumuar në skenën ndërkombëtare. Shpërbërja, në vitin 1991, e asaj që Presidenti i SHBA-së Ronald Reagan dikur e quajti një “perandori e keqe”, e la Kremlinin me më pak territor, më pak muskuj financiarë dhe më pak ndikim në të gjithë globin. Por Rusia e ruajti ndikimin e saj në një fushë të rëndësishme. Statusi i saj i vazhdueshëm si një superfuqi bërthamore, në një nivel pothuajse të barabartë me Shtetet e Bashkuara, i garantoi edhe një Moske të dobësuar një vend në tryezën e lartë të diplomacisë ndërkombëtare. Në samitet bërthamore, udhëheqësi i Kremlinit mund të ulet me madhështi përballë presidentit në Shtëpinë e Bardhë - njësoj si në ditët e lavdisë së Luftës së Ftohtë - për të vendosur mbi çështjet e sigurisë ndërkombëtare. Në vitin 2010, Presidenti i atëhershëm i SHBA-së, Barack Obama, dhe homologu i tij rus, Dmitry Medvedev, i cili kishte një mandat të shkurtër, bënë pikërisht këtë, duke rënë dakord për START-in e Ri (Traktatin për Reduktimin e Armëve Strategjike), i cili u cilësua në atë kohë nga Shtëpia e Bardhë si "historik". Traktati i Ri START i kufizon të dy vendet në një maksimum prej 1,550 kokash bërthamore me rreze të gjatë veprimi të vendosura në sistemet e shpërndarjes, duke përfshirë raketa balistike ndërkontinentale, raketa balistike të lëshuara nga nëndetëset dhe bombardues. Por ato ditë, ashtu si vetë traktati i Ri START që skadon të enjten, tani duket se kanë mbaruar. Prishja e marrëveshjes së fundit të kontrollit të armëve midis SHBA-së dhe Rusisë - të cilën Uashingtoni e akuzoi vazhdimisht Moskën për shkelje duke mohuar inspektimet e objekteve bërthamore ruse - është injoruar nga administrata Trump, me vetë presidentin amerikan që ka shpërfillur perspektivën e tmerrshme të një bote pa kufizime bërthamore. «Nëse skadon, skadon», tha me shaka Trump në janar, ndërsa sugjeroi se një marrëveshje «më e mirë» mund të arrihet përfundimisht.