Pak ditë pasi ushtria amerikane rrëzoi nga pushteti presidentin e Venezuelës, Nicolas Maduro, një luftë deklaratash e lidhur me ishullin danez të Grenlandës shpërtheu sërish. Trump, ka thënë vazhdimisht se Uashingtoni ka nevojë që Grenlanda të behet e tija dhe madje nuk e ka përjashtuar as mundësinë që ta marrë këtë ishull me forcë. Por, vëmendja e Uashingtonit për Grenlandën nuk është diçka e re, sepse Shtetet e Bashkuara e kanë dëshiruar këtë ishull përherë, qysh nga vitit 1800 kur folën për herë të parë për blerjen e tij nga Danimarka. Danimarka ka sovranitet mbi Grenlandën që nga 1921. Gjatë Luftës së Dytë Botërore, Danimarka u pushtua nga Gjermania naziste, duke e lënë Greenlandën në mëshirën e fatit. Por presidenti amerikan, Roosvelt vendosi se duhet të bënte dicka. Forcat amerikane e pushtuan territorin dhe e kthyen nën kontroll danez pas luftës, por nuk u tërhoqën që andej. Në vitin 1951, të dy vendet nënshkruan një marrëveshje që lejonte Uashingtonin dhe aleancën e sapoformuar ushtarake të NATO-s të "përmirësonin dhe të përshtatnin zonën për përdorim ushtarak". Një nga objektet amerikane në Grenlandë, i quajtur Camp Century, u shpall një objekt për çështje kërkimesh. Në realitet ishte një front për Projektin Iceëorm, një rrjet i planifikuar i vendeve të lëshimit të raketave bërthamore nën shtresën e akullit të Grenlandës që synonte Bashkimin Sovjetik. Por stacioni i fshehtë i armëve bërthamore amerikane, dështoi shpejt. Në vitin 1966 Camp Century u braktis, bashkë me mbetjet radioaktive që mbeten të varrosura nën akull sot. Propozimet që SHBA të blejnë Grenlandën datojnë që nga viti 1867. Në vitin 1946, një ofertë konkrete me vlerën moderne prej rreth 1 miliard dollarësh, iu bë Kopenhagenit për Grenlandën, nga SHBA. Ministri i Jashtëm i Danimarkës e refuzoi ofertën e vitit 1946, duke u përgjigjur se, "ndërsa ne i detyrohemi shumë Amerikës, nuk mendoj se ia kemi borxh gjithë ishullin e Grenlandës". Trump, gjatë mandatit të tij të parë më 2019, sugjeroi vazhdimisht që SHBA duhej të merrte territorin, deklarata që u hodhën poshtë gjerësisht si joserioze. Megjithatë, në mandatin e dytë, ai u bë edhe më serioz. Danimarka u përgjigj duke vendosur Ariun Polar, që përfaqëson Grenlandën, në stemën e mbretit danez dhe duke përsëritur se territori nuk është për shitje.