Kur flitet për Air Force One, avionin e presidentit amerikan, edhe një çështje si parkimi mund të shndërrohet në një problem shumëmiliona dollarësh. Air Force One-ët e ardhshëm, në fakt, janë aq të mëdhenj sa nuk mund të hyjnë në hangarët aktualë të përdorur nga flota presidenciale në dekadat e fundit. Avionët aktualë, të prodhuar nga Boeing, kanë mbajtur në bord presidentët amerikanë që nga George Bush i vjetri në 1989. Zëvendësuesit e tyre, VC-25B, bazohen tek Boeing 747-8 Intercontinental, gjenerata e fundit e avionit të famshëm reaktiv. Dallimi nuk qëndron vetëm në inovacionin teknologjik. Avionët e rinj janë mbi pesë metra e gjysmë më të gjatë dhe gati nëntë metra më të gjerë se modelet që janë gati për t'u tërhequr. Dokumentet nga Departamenti Amerikan i Mbrojtjes nxorën në pah një problem shumë elementar: Boeingu i ri është shumë i madh dhe shumë i rëndë për t'u futur në hangarin historik të përdorur nga Air Force One. Objektet e tjera në Bazën e Përbashkët Andreës, baza ushtarake pak jashtë Uashingtonit nga e cila operojnë avionët presidencialë, janë gjithashtu të papërshtatshëm. Zgjidhja është unike dhe e pashmangshme: ndërtimi i një mega-infrastrukture të re. Dhe vlerësimet fillestare e vendosin koston në mbi 320 milionë dollarë. Objekti mbulon afërsisht 35,000 metra katrorë dhe është shumë më tepër sesa thjesht një aeroport. Qendra përfshin dy ndarje për avionë, zona të specializuara mirëmbajtjeje, depo, zyra operacionesh, objekte të sigurta magazinimi dhe infrastrukturë të dedikuar sigurie. Air Force One nuk është një avion i zakonshëm. Në bord ka sisteme të sofistikuara të komunikimit të sigurt, teknologji mbrojtëse, dhoma operacionesh dhe mjete që i lejojnë komandantit të përgjithshëm të Shteteve të Bashkuara të qeverisë edhe në situata krize. Pikërisht për këtë arsye, hangari që strehon Boeing-un nuk mund të jetë një strehë e thjeshtë për avionë. Kompleksi i ri përmban sisteme të dedikuara furnizimi me karburant, rezervuarë karburanti operativë, linja transferimi të mbrojtura, gjeneratorë emergjence, sisteme komunikimi dhe rrjete energjie të afta të funksionojnë edhe në kushte të jashtëzakonshme.