Një interpretim prekës nga Alkeo Neziri, bazuar në monologun e shkruar nga Ida Nurçe pas tragjedisë së rëndë në Durrës, ku dy fëmijë humbën jetën si pasojë e një aksidenti të shkaktuar nga një drejtues mjeti nën efektin e alkoolit. Përmes zërit të një fëmije, dhimbja kolektive kthehet në art dhe reflektim njerëzor.