Vrasja e 13-vjeçares shqiptare Aurora Tila, një vit më parë nga miku i saj, i cili e shtyu nga ballkoni i banesës ku ajo jetonte me mamanë, tronditi jo vetëm Italinë, por edhe Shqipërinë. Pas një viti, Gjykata e të Miturve në Bolonja vendosi ta dënonte autorin me 17 vite burg. Në një intervistë ekskluzive për Top Channel me gazetarin Jon Lumani, mamaja e Aurorës, Morena Corbellini, tregon se si e përjetoi ajo vendimin e gjykatës. Ajo e përshkroi Aurorën si një vajzë të mbyllur dhe të turpshme, të ëmbël e plotë dritë, e cila kishte dëshirë që të bëhej psikologe dhe të udhëtonte botën. “Aurora ishte një vajzë tepër e mbyllur, e turpshme, shumë e ëmbël dhe plot dritë, aq sa shoqet e saj e kujtojnë gjithmonë me buzëqeshje dhe me ndriçim në sy, ajo përpiqej gjithmonë t’i ndihmonte të gjithë për çdo problem dhe bënte çmos që t’u kthente buzëqeshjen njerëzve përreth saj. Dëshironte të bëhej psikologe, donte të udhëtonte nëpër botë për të njohur popuj dhe kultura të ndryshme; ëndërronte të kishte një familje të vetën dhe të bënte një karrierë të madhe në fushën e psikologjisë. Më falni nëse nuk kujtoj më shumë në këtë moment, por, për fat të keq, mendja ime është gjithmonë e turbulluar nga dhimbja”, Sa i përket vendimit të Gjykatës, ajo u shpreh se autori mori dënimin maksimal, por që nuk ishte i mjaftueshëm, pasi vajza e saj nuk jeton më, duke shtuar se ajo nuk kishte asnjë lidhje dashurie me autorin, por vetëm njohje si shokë. “Të sqarojmë një gjë: Aurora nuk kishte një lidhje dashurie, ajo ishte vetëm 13 vjeç, kështu që bëhej fjalë për diçka pak më shumë se një miqësi. Fakti që gazetarët e paraqitën si “të dashurin” e saj, sepse kështu tingëllonte më sensacionale, nuk përputhet as me fjalët e mia, as me realitetin. Megjithatë, po, isha në dijeni të kësaj simpatie. Vendimin e gjykatës e kam pritur pozitivisht nga ana ligjore, por si nënë nuk do të mund të jem kurrë plotësisht e kënaqur, sepse asgjë nuk do të ma kthejë Aurorën. Ai megjithatë është gjallë, mund të qeshë, të bëjë shaka dhe të mendojë për një të ardhme pasi të ketë kryer dënimin, vajza ime është bërë hi nga dora e tij. E përsëris, nga ana ligjore dhe për llojin e procesit, ky është pothuajse maksimumi që mund të jepej, por për mua nuk është i drejtë, nuk ekziston një dënim i mjaftueshëm për kë ka vrarë vajzën time”, Corbellini shton se prej kohësh mendonte se ajo ia kishte ndaluar Aurorës të dilte me të riun që i mori jetën, pasi e dinte se ishte një person që nuk duhej shoqëruar. Gjithashtu tregon se do të krijojë një shoqatë për të ndihmuar prindërit dhe të rinjtë, të cilën do ta quajë “Drita e Aurorës”.