Në një kohë kur në Gjenevë kishin nisur bisedimet për negociata mes Iranit dhe SHBA, Iraeli dhe Shtetet e Bashkuara nisëën një valzë sulmesh ajrore kundër objektivave brenda Iranit, pozicionet ushtarake dhe strukturën strategjike në Teheran. Lideri suprem i Iranit Ali Khamenei dhe figura të tjera të larta iraniane vriten. Qëllimi i operacionit të koduar Epic Fury? Të neutralizojë kërcënimet raketore të Iranit dhe të ndalojë përpjekjet bërthamore, duke shmangur ndërhyrjen direkte të regjimit në rajon. Konflikti brenda tri ditësh u shndërrua në luftë të gjerë rajonale, ku Irani u kundërpërgjigj duke sulmuar bazat amerikane në shtetet e Gjirit, përfshi edhe zonën luksoze të Dubait. Rusia ka dënuar sulmet amerikano-izraelite si “agresion i paarsyeshëm” ndaj një shteti sovran dhe ka kërkuar seancë të Këshillit të Sigurimit të OKB-së, duke shtuar tensionet diplomatike me SHBA. Bashkimi Evropian, përmes Presidentes të Komisionit Ursula von der Leyen, ka shprehur shqetësim mbi përshkallëzimin e konfliktit dhe ka nënvizuar nevojën për një “tranzicion urgjent” që rivendos stabilitetin në rajon. Disa vende të Gjirit, përfshirë Arabinë Saudite, kanë thirrur ambasadorë iranianë si shenjë kundërshtimi ndaj sulmeve të Teheranit në territoret e tyre. Por teksa një pjesë e botës perëndimore argumenton për “neutralizimin e kërcënimeve bërthamore”, pjesa tjeetëre shohin këtë konflikt si një rrezik të rëndë për stabilitetin afatgjatë dhe për ligjin ndërkombëtar. Vetë Trump i ka kërkuar iranianëve të përmbysin regjimin e vendosur, por a ishte ky sulm përpjekje për të rrëzuar Khamenei, apo nisja e një tjetër tensioni të stërzgjatur në Lindjen e Mesme?