Nga Endi Tufa
Muhamed Sejdini (nga Kërçova) është një nga figurat më të diskutuara në futbollin e rajonit, i cili e drejtoi FFM-në për rreth 7 vite (nga 2018 deri në dorëheqjen e tij të papritur në nëntor 2024). Ai ka qenë gjithmonë një shqiptar i deklaruar, një detaj që i ka dhënë një peshë specifike drejtimit të tij në një ambient shpesh të polarizuar.
Karriera dhe Sukseset Sportive: Nën drejtimin e tij, Maqedonia e Veriut arriti majat më të larta në historinë e saj futbollistike. Këtu përfshihet kualifikimi historik në EURO 2020, fitorja epike kundër Italisë në Palermo gjatë kualifikueseve të Botërorit, dhe ngjitja e kombëtares në Ligën B të Kombeve. Kur dha dorëheqjen në fund të vitit 2024, ai pretendoi se po tërhiqej në kulmin e suksesit.
Arrestimi (23 Prill 2026): Aksioni i sotëm nga Departamenti për Luftimin e Krimit të Organizuar ka nxjerrë në pah anën e errët të menaxhimit të tij. Sejdini është vënë në pranga nën dyshimin e abuzimit me detyrën dhe përvetësimit të rreth 700,000 eurove. Këto fonde ishin alokuar nga UEFA për ndërtimin e një tribune në stadiumin “Biljanini Izvori” në Ohër. Sipas Prokurorisë, ish-presidenti dyshohet se ka autorizuar pagesa paraprake drejt kontraktorëve pa pasur një garanci bankare dhe pa miratimin e duhur nga Bordi i Drejtorëve të FFM-së.
Masar Omeragiç, presidenti aktual dhe “identiteti i heshtur”
Pas largimit të Sejdinit, FFM kishte nevojë për një figurë kompromisi që të qetësonte ujërat me institucionet shtetërore dhe opinionin publik. Masar Omeragiç u zgjodh me aklamacion si kandidati i vetëm në mars 2025, me një mandat që zgjat deri në vitin 2029.
Prapavija dhe miti i origjinës: Origjina e tij është një lojë delikate ekuilibrash etnikë. Në opinionin publik maqedonas, ai është portretizuar dhe pranuar si boshnjak. Kjo i jep atij një status neutral në sytë e establishmentit maqedonas. Megjithatë, në rrethet e ngushta, është e njohur se ai ka rrënjë shqiptare nga ana e nënës (me prejardhje nga Tuzi i Malit të Zi).
Filozofia e drejtimit: Omeragiç ka zgjedhur ta mbajë të fshehur, ose të paktën plotësisht jashtë vëmendjes publike, këtë detaj të gjakut shqiptar. Qëndrimi i tij në krye të FFM-së është karakterizuar nga një gjuhë thellësisht diplomatike, duke u fokusuar te “zhdukja e thirrjeve nacionaliste nga tribunat” dhe përafrimi me “vlerat evropiane”. Ai e luan me sukses rolin e teknokratit që nuk i përket asnjërit prej dy ekstremeve etnike kryesore të vendit.
Drejtimi i FFM-së midis dy profileve
Kostoja e identitetit të hapur (Sejdini): Të jesh një shqiptar i deklaruar në krye të një institucioni thellësisht fitimprurës dhe me ndikim si FFM, nënkupton të jesh gjithmonë nën lupën e mediave dhe politikës sllavo-maqedonase. Megjithëse Sejdini solli suksesin më të madh sportiv, fërkimet e tij me strukturat shtetërore ishin të vazhdueshme. Në momentin që menaxhimi i tij financiar (si në rastin e tenderit të Ohrit) doli jashtë kornizave të rregullta, rënia e tij u bë e pashmangshme dhe goditja institucionale ishte e pamëshirshme.
Mbijetesa përmes asimilimit politik (Omeragiç): Presidenti aktual po zbaton një strategji të mbijetesës politiko-sportive. Duke lejuar që të identifikohet kryesisht si boshnjak dhe duke mos promovuar origjinën nga ana e nënës nga Tuzi, ai heq nga vetja “shënjestrën” etnike. Kjo qasje i mundëson atij të drejtojë federatën pa u përballur me rezistencën apriori të politikës vendase, duke e kthyer FFM-në nga një fushë beteje nacionaliste, në një institucion më të qetë në dukje, por ndoshta më pak përfaqësues për peshën reale që kanë shqiptarët në futbollin e atjeshëm.
Top Channel
