Nga Endi TUFA
Vetëm tre muaj pas listës së parë të Rolando Maranit, Kombëtarja shqiptare ka një tjetër panoramë klubesh. Disa lojtarë kanë bërë hapa përpara, disa kanë mbetur në të njëjtin nivel, ndërsa disa prej emrave më me eksperiencë kanë bërë lëvizje që sportivisht mund të konsiderohen një hap pas. Por tabloja nuk është bardhezi. Një transferim mund të jetë fitim financiar për lojtarin, por njëkohësisht humbje sportive për Kombëtaren. Pikërisht ky kontrast e bën këtë merkato interesante.
Gjimshiti, më shumë para, më pak nivel sportiv
Kalimi i Berat Gjimshitit nga Atalanta në Arabinë Saudite është shembulli perfekt i këtij paradoksi. Pas shumë vitesh në Serie A dhe në kompeticionet europiane, kapiteni kuqezi ka zgjedhur një aventurë që, në planin financiar, është shumë më tërheqëse. Por në aspektin sportiv, ekspozimi ndaj futbollit elitar europian është më i ulët. Për Maranin kjo është një humbje potenciale në ritëm, edhe pse jo domosdoshmërisht në cilësinë individuale të lojtarit.
Mitaj, lëvizja në drejtimin e kundërt
Nëse Gjimshiti përfaqëson largimin nga elita europiane, Mario Mitaj është shembulli i kundërt. Nga Al-Ittihad drejt Genoas dhe Serie A. Për një lojtar të ri, rikthimi në Europë mund të ketë vlerë shumë më të madhe në zhvillimin e karrierës. Nëse siguron minuta, Mitaj mund të jetë një nga fituesit më të mëdhenj të kësaj merkatoje për Kombëtaren.
Hysaj, problemi që nuk zgjidhet me merkato
Situata e Elseid Hysajt është ndryshe. Ai nuk ka bërë një transferim të keq; thjesht nuk ka bërë fare transferim. Nga Lazio te statusi i lojtarit pa klub, mbrojtësi ka humbur sigurinë e një kampionati dhe të një skuadre. Për një lojtar me kaq shumë eksperiencë, problemi kryesor tani është ritmi i ndeshjeve. Nëse gjen shpejt një klub dhe luan, situata mund të ndryshojë. Nëse jo, Marani ka përpara një dilemë serioze.
Ramadani, nga Serie A në Turqi
Edhe Ylber Ramadani është një nga rastet ku ndryshimi i klubit nuk përkthehet në progres sportiv. Lecce → Çorum është një hap poshtë në nivelin e kampionatit. Mund të ketë arsye financiare ose kontraktuale që e justifikojnë zgjedhjen, por për Kombëtaren humbet një pjesë të ekspozimit që mesfushori kishte në Serie A.
Brezi i ri po ngjitet
Në anën tjetër, historia e kësaj merkatoje është edhe shumë pozitive. Luis Hasa kalon te Frosinone pas një sezoni të mirë me Carrarese. Anis Mehmeti është te Ipswich, Mirlind Daku ka kaluar te Spartak Moska, Bujar Pllana te Grasshopper, ndërsa Cristian Shpendi po fiton gjithnjë e më shumë peshë te Cesena. Këta janë lojtarët që mund t’i japin Maranit një skuadër me më shumë energji dhe perspektivë.
Asllani, klubi më i madh nuk do të thotë domosdoshmërisht më shumë minuta
Kristjan Asllani është rasti që kërkon më shumë kujdes. Rikthimi te Interi është një ngritje në prestigj dhe nivel klubi. Por nëse minutat janë të kufizuara, për Kombëtaren mund të jetë më pak produktive sesa një rol titullari në një skuadër më të vogël. Pra, për Asllanin, pyetja nuk është ku është, por sa luan.
Daku dhe Mehmeti, dy nga fituesit
Daku ka bërë hapin drejt Spartakut, një klub me peshë të madhe në futbollin rus. Mehmeti, ndërkohë, ka kaluar te Ipswich dhe ka fituar edhe në aspektin financiar. Të dy janë lojtarë që mund të hyjnë në ciklin e ri të Kombëtares me një status më të fortë se ai që kishin në listën e parë të Maranit.
Broja dhe Uzuni, jo çdo hap duhet matur vetëm me emrin e kampionatit
Armando Broja mbetet te Burnley, në Championship, ndërsa Myrto Uzuni vazhdon në MLS. Në letër, mund të duken si nivele më të ulëta se Premier League apo La Liga. Por ekziston një faktor që nuk duhet neglizhuar: minutat. Një sulmues që luan rregullisht dhe shënon mund të jetë më i dobishëm për Kombëtaren sesa një lojtar që ka kontratë në një klub më prestigjioz, por nuk luan.
Shënim – Ky material është ekskluziv i Top Channel. Ndalohet riprodhimi, publikimi apo përdorimi i tij, i plotë ose i pjesshëm, pa autorizim dhe pa përmendur burimin.
Top Channel
