Nga Endi TUFA
Shqipëria e mbylli këtë seri ndeshjesh në krye të Grupit C1 të Ligës së Kombeve, me 9 pikë në 4 takime. Në bilanc janë 3 fitore dhe vetëm 1 humbje, një rezultat që në pamje të parë është më shumë se pozitiv për fillimin e epokës së Rolando Maranit. Por nëse rezultati është i mirë, loja dhe mënyra se si erdhën pikët lënë disa pikëpyetje. Shqipëria e ka bërë detyrën, por jo gjithmonë ka bindur.
2-0 ndaj Bjellorusisë ishte ndoshta ndeshja që i jep më shumë argumente Maranit. Përballë një kundërshtari më të fortë se San Marino, Shqipëria mori tri pikët dhe mbajti portën të paprekur. Ishte një nisje e mirë për trajnerin italian në ndeshjet zyrtare dhe një rezultat që tregoi se skuadra mund të jetë konkurruese edhe kur përballë ka një kundërshtar të organizuar.
Fitorja 3-0 në transfertë ndaj San Marinos ishte rezultat i pritshëm. Shqipëria bëri atë që duhej të bënte dhe mori tri pikët pa shumë diskutim. Por kjo është pikërisht arsyeja pse ndeshjet ndaj San Marinos duhet të lexohen me kujdes. Ato japin pikë, por shumë pak përgjigje për nivelin real të skuadrës përballë kundërshtarëve më të fortë.
Humbja 2-1 ndaj Finlandës është rezultati që rëndon më shumë në këtë bilanc. Shqipëria shënoi e para, por nuk arriti ta menaxhonte ndeshjen dhe në fund u largua pa pikë. Kartoni i kuq i Etrit Berishës në minutën e 22-të ndikoi padyshim në rrjedhën e takimit dhe e bëri shumë më të vështirë sfidën. Megjithatë, Finlanda mbetet kundërshtari që deri tani i ka dhënë Shqipërisë testin më të rëndësishëm dhe pikërisht aty erdhi humbja e vetme.
Ndeshja e fundit është paradoksi i kësaj fushate. Shqipëria e nisi mirë dhe kaloi në avantazh në minutën e 11-të me një goditje spektakolare të Kristjan Asllanit nga jashtë zone. Por më pas erdhi një situatë që nuk ishte parë kurrë më parë në përballjet mes dy skuadrave: San Marino shënoi kundër Shqipërisë. Nga një ndeshje që duhej të ishte ndër më të lehtat e grupit, Shqipëria përfundoi duke kërkuar fitoren deri në minutat e fundit. Penalltia e fituar në minutën e 91-të dhe e shndërruar në gol nga Asllani solli tri pikët, por nuk mund të fshehë faktin se performanca ishte larg asaj që pritej.
Nëse e shohim vetëm tabelën, bilanci është shumë pozitiv: 9 pikë nga 12 të mundshme dhe vendi i parë në grup. Por nëse analizojmë mënyrën se si u morën këto pikë, fotografia bëhet më komplekse. Fitorja ndaj Bjellorusisë është një argument i fortë, dy fitoret ndaj San Marinos ishin detyrime, ndërsa humbja ndaj Finlandës tregon se Shqipëria ende ka probleme kur përballet me një kundërshtar të nivelit më të lartë. Kjo është arsyeja pse mund të thuhet se rezultati është më i mirë se loja.
Rolando Maran ka nisur me rezultate të mira, por ende nuk ka marrë të gjitha përgjigjet që kërkon një trajner i ri. Ai ka marrë një skuadër që vjen nga një cikël i konsoliduar dhe ndryshimi i stilit, ideve dhe balancave kërkon kohë. Për momentin, Marani ka në dorë një Shqipëri që fiton dhe që është në krye të grupit. Por një skuadër që synon të bëjë hapin tjetër duhet të tregojë më shumë edhe në lojë, sidomos ndaj kundërshtarëve që nuk mund të mposhten vetëm me diferencën individuale.
9 pikët janë një bazë shumë e mirë dhe e vendosin Shqipërinë në pozicion të favorshëm. Por për të kuptuar realisht se sa ka ndryshuar skuadra me Maranin, përgjigjet më të rëndësishme do të vijnë në përballjet e ardhshme me kundërshtarë të nivelit të Finlandës dhe Bjellorusisë. Pra, kjo nuk është një fushatë për t’u hedhur poshtë. Përkundrazi, është një nisje pozitive në aspektin e rezultateve. Por as nuk është një fushatë perfekte. Shqipëria ka bërë detyrën. Tani Marani duhet të bindë se mund të bëjë edhe më shumë.
Top Channel
