Sot ekzistojnë dy lloje ndikimesh që një futbollist mund të ushtrojë në një Kupë Bote, ai teknik dhe ai mediatik, ku deri në shekullin e kaluar ekzistonte vetëm i pari, ose më saktë, i dyti ishte thjesht një pasojë e bëmave teknike në fushë.
Përshtypja është se ky Botëror i ndarë në tri shtete nuk do të ketë vetëm një fitues material që do të ngrejë trofeun, por shumë fitues in proporcion me paratë që do të lëvizin, interesin e jashtëzakonshëm që do të ndizet, numrin e pranisë në videot e përmbledhjeve të ndeshjeve, pasi tashmë jetojmë në qytetërimin e “highlights”, dhe pse jo, edhe nga rritja e mëtejshme e ndjekësve në rrjetet sociale gjatë turneut.
Kur flitet për yje, nuk mund të lihen jashtë dy dominuesit e njëzet viteve të fundit, Lionel Messi dhe Cristiano Ronaldo, të cilët vijnë në Botërorin e tyre të gjashtë dhe mjaft verosimilishëm të fundit në karrierë. Ata do të jenë sërish dy pole të fuqishme tërheqjeje për këtë turne, ku arrijnë pa i mohuar zakonet e tyre, teksa portugezi si gjithmonë paraprihet nga zhurma e madhe dhe trumbetat pas spektaklit që dhuroi në fund të sezonit arab, ndërsa Messi ka zgjedhur profilin e tij të zakonshëm të ulët, edhe sepse fiziku nuk ka qenë gjithmonë në anën e tij kohët e fundit. Nuk duhet harruar se Messi e ka fituar tashmë një Botëror, ndërsa Cristiano do të jepte edhe zinxhirin e tij të hoteleve dhe diçka më shumë për ta emuluar atë, ku për ndikimin e tyre mediatik nuk ka asnjë dyshim, ndërsa për atë teknik vlen diskutimi i zakonshëm sepse Messi ka pasur gjithmonë një ndarje pune met skuadrën, ndërsa Cristiano Ronaldo kurrë, veçanërisht që kur u transferua në Arabi.
Duke ecur me rreshtat e nisjes si në Formula 1, menjëherë pas dy fenomeneve nisen francezi Kylian Mbappe dhe norvegjezi Erling Haaland, ku për këtë të fundit nuk ka dyshime pasi do të shndërrojë në gol një në dy raste që do t’i fatiasen, duke qenë një kandidat autoritar për titullin e golashënuesit, ndërsa për ecurinë e skuadrës duhet kuptuar nëse të gjithë do të kenë të njëjtën uri të shfrenuar që i çoi ata të “shqyenin” Italinë në kualifikuese. Nga ana tjetër, Mbappe duhet të heqë atë etikëtë të solistit humbës që mban mbi shpinë prej disa vitesh, një famë kjo e ushqyer rëndë nga dy Champions League që Paris Saint-Germain ngriti lart menjëherë pas largimit të tij.
In rreshtin e tretë të yjeve të mundshëm qëndrojnë dy nënshtetas të Madhërisë së Saj, anglezët Jude Bellingham dhe Harry Kane, ku sulmuesi i Bayern Munich duket se po ndjek një hov që vështirë se mund të ndalet, pasi nuk fitoi asgjë deri në moshën tridhjetëvjeçare, ndërsa tani po fiton pothuajse gjithçka dhe anglezët shpresojnë që ai të jetë simboli i rilindjes së Tre Luanëve, të cilët ende nuk e kanë tretur humbjen kundër Italisë në Euro 2020 dhe ëndërrojnë një turne si protagonistë, ndërsa për Bellingham, rendimenti i tij si gjithmonë do të jetë produkt i një sërë faktorësh, ku ai fizik do të ketë përparësinë mbi të gjithë.
Loja e rreshtave mbyllet me të katërtin, ku vendosim guximin dhe rininë e Vinicius Junior dhe Lamine Yamal, me brazilianin që në duart e Ancelottit arrin gjithmonë të tregojë versionin e tij mjaft të mirë, ku prania e Neymar në grup mund të jetë mjaft pozitive nëse ky i fundit mban qëndrimin e duhur, pasi talenti nuk i mungon, ashtu siç nuk i mungon as Yamal, i cili ka në anën e tij një dhunti të paçmueshme siç është pacipësia dhe guximi, ndaj edhe pse shumë pyesin nëse do të pësojë goditje nga debutimi botëror, është e lehtë të parashikohet se përgjigja do të jetë jo.
Tri kombëtare afrikane i mbështesin ëndrrat e tyre të lavdisë te tre lojtarë që bëjnë pjesë plotësisht në dhjetëshen e parë të fitimeve të këtij turneu dhe që duke pasur të tillë totemë i bëjnë organikat e tyre mjaft të kompletuara, duke folur këtu për Egjiptin e Mohamed Salah, Senegalit të Sadio Mane dhe Algjerisë së Riyad Mahrez. Nëse do të duhej të tregonim emrin e një gjysmë të panjohuri që mund të përmbysë gjithçka, zgjedhja shkon për brazilianin Rayan të Bournemouth, i cili përtej golave të shënuar në Premier League ka goditur Ancelottit për disa cilësi teknike dhe atletike të jashtëzakonshme.
Është mjaft e pritshme të pritet një Botëror i mirë edhe nga Desire Doue, sulmuesi anësor i Paris Saint-Germain që është praktikisht i pamundur të markohet dhe sapo ka fituar Champions League, ndërsa do të ishte shumë bukur të rishiheshin në Amerikë magjitë e Nico Paz të admiruara në kampionatin italian, megjithëse është e vështirë që djaloshi të gjejë hapësirën e nevojshme. Shumë gjermanë mund të kandidojnë për rolin e yllit, bur Jamal Musiala, nëse është mirë fizikisht, i ka të gjitha aftësitë për t’u imponuar, ashtu siç i kanë edhe dy talentet që Vincenzo Montella ka kënaqësinë të menaxhojë në kombëtaren turke, madrileni Arda Guler dhe lojtari i Juventusit Kenan Yildiz, bur një kampionat botëror mund të jetë edhe vitrina e përsosur për një mbrojtës dhe shumë sy do të jenë të drejtuar nga spanjolli Pau Cubarsi, ndërsa mes më pak të reklamuarve spikat kroati Luka Vuskovic, e ndoshta në fund do të shfaqet në mënyrë të papritur një kampion nga një vend debutues, bur për këta emra do të flitet me siguri, qoftë për mirë apo qoftë edhe për keq.
Top Channel
