Në lupën e analizës: Vlerësimi i të 48 kombëtareve, cili ekip ka marrë ‘provimin’ e Kampionatit Boteror?

Ekipet e vogla kanë rezistuar përgjithësisht me dinjitet, përveç Tunizisë dhe Katarit. Ka pasur momente të lojës së bukur nga të gjitha, por distanca në 90 minuta është një tjetër histori. Zhgënjyese Çekia. Surprizuese Kepi i Gjelbër dhe Kongo (ish-Zaire). Natyrisht, Franca është ajo që ka tërhequr më shumë vëmendjen bashkë me Argjentinën dhe Holandën. Menjëherë pas tyre Spanja, Maroku, Brazili, Norvegjia, Kolumbia dhe Meksika. Për t’u rishikuar Gjermania dhe Portugalia. Por jemi vetëm në fillim, nga sot një gabim dhe gjithçka merr fund. Këto janë notat tona për grupet:

ARABIA SAUDITE 5 Mendohej se ishte Uruguai, por në fakt rezultoi një fotokopje e zbehtë: ndaj 0-0 në debutim nuk ishte i sinqertë. Arabia Saudite e vërtetë është ajo që u shpartallua nga Spanja dhe më pas u detyrua të vuante ndaj Kepit të Gjelbër, i cili nuk shënoi, por me pikë fitoi bindshëm. Skuadër mediokre, herë pas here u pa vrulli i zakonshëm, por asgjë më shumë. Nëse lojtarët e huaj duhej të mësonin diçka në kampionat, kanë dështuar.

ALGJERIA 6 Nuk është keq nga pikëpamja teknike, mes Ait-Nouri dhe Mahrez ka elementë nga Premier League. Megjithatë, nuk ka magjepsur. E mposhtur nga Argjentina, fitoi ngushtë me Jordaninë dhe mbërriti mes të tretave më të mira me barazimin e diskutueshëm 3-3 kundër Austrisë. Lojtari i së ardhmes duket trekuartisti Maza, ndërsa djali i artit Luca Zidane ka humbur vendin në portë. Tani Zvicra, një derbi i papritur për trajnerin Petkovic që drejtonte pikërisht helvetët. Algjeria e disfavorizuar, por kushedi.

ARGJENTINA 7.5 Gjysmë note më pak se Franca sepse gjithçka, ndoshta tepër, kalon nga Messi, golashënuesi i Kampionatit Boteror me 6 gola. Edhe duke hyrë në fund me Jordaninë pasi shpartalloi Algjerinë dhe Austrinë. Argjentina ashtu si katër vjet më parë, mbetet një bllok graniti me një dekorim ari, Messi. Të gjithë luajnë për të, duke e ditur se do të jetojnë nga lavdia e tij e reflektuar. Skuadër shumë solide, me Fernandez, McAllister, De Paul, Lisandro kompaktë në një 4-4-2 që ndoshta nuk entuziazmon, por nuk lëshon asgjë. Pastaj përpara mendon ai, me Lautaron ose Alvarez si asistentë. Finalja e paralajmëruar është Francë-Argjentinë. Të shohim.

AUSTRALIA 6.5 Quhet Irankunda, por mund ta ripagëzonim “Zemërimi i Zotit” për mënyrën se si shkatërroi Turqinë në debutim: simbol i një Australie fizikisht prepotente, por edhe taktikisht interesante. Mbrojtje që nga katër kalon në pesë, anësorë që bëjnë llastikun dhe distanca të shkurtra mes reparteve. E normalizuar nga Shtetet e Bashkuara, u mjaftua me një 0-0 kundër Paraguait. Tani e pret Egjipti, para se të kryqëzohet me Messin.

AUSTRIA 6 Turneu i Austrisë po vjen në rënie. Nisje e mirë kundër Jordanisë, i bëri ballë Argjentinës, dhe së fundmi 3-3 në shtesë për të mos u eliminuar. Arnautovic sërish lider, me Lainer si “factotum”. Një trajner shkencëtar si Rangnick e bën skuadrën të luftojë shumë, pavarësisht cilësisë jo shumë të lartë të individëve. Tani Spanja: nuk ka më asgjë për të humbur.

BELGJIKA 6.5 Kombëtare ende në kërkim të një autori, por po përmirësohet. Rudi Garcia e nisi me De Ketelaere si 9 fals, por vuajti derisa hyri Lukaku. Nëntëshi i vërtetë dështoi me Iranin (0-0). Zelanda e Re u shpërbë duke pësuar pesë gola, duke i shtyrë pikëpyetjet për në fazën tjetër kundër Senegalit. Të jep përshtypjen e një skuadre paksa të vjetër, por është në rritje.

BOSNJA 6 Luftëtarët e Zenicës u vunë në mbrojtje që në fillim, por të qenit të vetëdijshëm për limitet është meritë. Kundër Kanadasë për pak nuk fituan falë disa kundërsulmeve, ndërsa Katari i shkatërruar ishte një mundësi unike: 4-1 me Alajbegovic të shfrenuar dhe një ripeshkim historik. Jo spektakolare, por e bezdisshme për t’u përballur.

BRAZILI 7 Nëse kishte dikë që mund ta rregullonte Brazilin, ai ishte Ancelotti. Debutimi me Marokun linte të parandjeheshin polemika, por tekniku i dha mat kritikëve me disa lëvizje: kaloi në 4-3-3, Paquetà si mesfushor, dhe i sigurt Danilo prapa. Tre gola ndaj Haitit, tre gola ndaj Skocisë, por mbi të gjitha një Vinicius i shfrenuar, i përqendruar dhe i disiplinuar taktikisht. Një rrezik ekziston: të gënjehen se gjithçka është zgjidhur.

KANADAJA 6.5 Një short i denjë për një vend pritës, por Kanadaja e meritoi kualifikimin. Megjithatë nuk duket në lartësinë e evropianeve më të mira. Pak e lehtë dhe pa ndryshime ritmi apo finesë taktike. Trajneri Marsch nuk e ka gjetur ende partnerin e duhur në sulm për Jonathan David. Mbrojtja shfaq probleme nëse kapet në shpejtësi.

KEPI I GJELBËR 7 Thoshin se nuk ishte thjesht një skuadër e vogël dhe kishin të drejtë. Kepi i Gjelbër ka arritur një kualifikim historik. Nuk është vetëm portieri Vozinha, por një kombëtare e organizuar, që di të sulmojë me 4-4-2 dhe të mbrohet me 4-5-1. Tre barazime, por të parat me fisnikët e futbollit. Në 1/16-at i pret Messi.

REPUBLIKA ÇEKE 5 Më e trishtuar se në të kaluarën kjo Çeki, pa asgjë për t’u mbajtur mend, asnjë lojtar, as Patrick Schick. Skuadra nuk e ndihmon, e vendosur në një 3-4-2-1 monoton dhe pa cilësi individuale. Keq me Korenë e Jugut, e dërrmuar nga Meksika. Ndoshta skuadra evropiane më e dobët.

KOLUMBIA 7 Të fut frikën kjo Kolumbi që nuk dorëzohet kurrë. Solide, agresive, fizike por me shumë klas në sulm: Luis Diaz, Luis Suarez që mbush zonën dhe Muñoz që është një anësor nga i cili burojnë golat. Ka hapësirë edhe për James Rodriguez që shton elegancën. Një skuadër luftëtare që do t’i japë telashe kujtdo.

KOREA E JUGUT 5 Çfarë zhgënjimi. Ishim mësuar me një skuadër të rregullt, agresive, të shpejtë, por u gjendëm me një formacion me pak peshë ofensive. Insistimi me Son si 9 fals ishte një gabim. Në gjuhën koreane janë më të mirë filmat. E eliminuar.

BREGU I FILDISHTË 6.5 Ndoshta më pak solide se Maroku, por ka shpejtësi, përshpejtime dhe driblim. Humbi me Gjermaninë në finale por mposhti Ekuadorin. Duket sikur ka një potencial jo plotësisht të shprehur. Singo i palodhur në krah, ka kaluar në një 4-3-3 me rezultate të mira.

KROACIA 6 Kroacia na ka mësuar me surpriza. Modric e nisi keq me Anglinë, tani është në rritje; një mrekulli e gjallë. Suksesi me Ganën siguroi një ndeshje fisnike me Portugalinë. Sfidë e moshës së tretë Modric-Ronaldo. Cikli ndoshta po shkon drejt fundit, por shpesh i kemi dhënë të mbaruar dhe ata janë ringritur.

CURACAO 6 Mbetet kujtimi i çerekorës së mirë të barabartë kundër Gjermanisë dhe pika e parë historike në një Boteror kundër Ekuadorit. Disfata me Bregun e Fildishtë i dënon, por ata treguan disa elementë që vlejnë kujtimin e këtij kompeticioni.

EKUADORI 6.5 Grintë e vërtetë amerikano-jugore. Ekuadori ndërton shumë por nuk finalizon. Ka probleme në zonën e golit, por fitoi me meritë fazën e 1/16-ave duke e vënë në vështirësi Gjermaninë. Trajneri Beccacece ofron një lojë agresive dhe fizike. Duhet të mbushin më mirë zonën kundërshtare.

EGJIPTI 6.5 Të kesh Salah është çelësi taktik i Egjiptit. Lojtarët e tjerë janë gjithashtu të mirë dhe Marmoush është nivel Premier League. Moduli 4-2-3-1 është shumë i lëvizshëm dhe i shkëlqyer në kundërsulme. Nuk ka fizikalitetin e Kongos apo Ganës, por teknika nuk i mungon.

FRANCA 8 Skuadra më mbresëlënëse deri tani. E shkatërroi Senegalit dhe Irakun, si dhe Norvegjinë. Mbappé mbetet fenomen, por bashkë me Dembélé, Olise dhe Doué përbëjnë një katërshe fantastike. Fizike, solide, ofensive, dominon fushën plotësisht. Sot është më e forta e Kampionatit Boteror.

GJERMANIA 6 Një Gjermani në konfuzion. Ndoshta Nagelsmann po bën shumë alkimi, ose cilësia në sulm nuk është ajo që mendohej. Rreziku i rënies morale ekziston. Pas Paraguait i pret Franca. Një tjetër turne për t’u harruar?

GANA 6 Humbja me Kroacinë e zbriti në vendin e tretë. Një skuadër fizikisht e fuqishme që preferon të presë dhe të godasë në kundërsulm duke u mbyllur në një 4-5-1. Nuk ka shprehur ende gjithë potencialin e saj dhe përballja me Kolumbinë do të jetë testi i vërtetë.

JAPONIA 6.5 Konsiderohej skuadra më e fortë aziatike dhe e vërtetoi. Solide, taktikisht e evoluar në një 3-4-3 shumë të lëvizshëm. I rezistoi dy herë Holandës duke treguar karakter. Ashtu si në 2002, një skuadër e pjekur. Së shpejti do t’i masë forcat me Brazilin.

JORDANIA 5 Zero pikë, por i mbajtën me dinjitet si ndaj Austrisë ashtu edhe ndaj Argjentinës. Një 3-4-2-1 që luan me lehtësi dhe pa frikë. E lehtë si skuadër, por ishte hera e tyre e parë.

HAITI 5.5 Më të organizuar se në vitin ’74. Rezistoi ndaj Skocisë dhe pavarësisht se tregoi naivitet në mbrojtje me Brazilin, bëri maksimumin që i lejonin mundësitë.

ANGLIA 6 Kjo Angli nuk bind plotësisht. Debutimi spektakolar me Kroacinë sugjeronte shumë, por loja pastaj u bë monotone kundër mbrojtjeve të rreshtuara. Bellingham, Rice dhe Kane janë lojtarë top, por asnjëri nuk është në formën më të mirë. Duhet shumë më tepër.

IRANI 5.5 Jo e lehtë për t’u organizuar mes problemeve të shumta politike, megjithatë skuadra aplikoi lojën e saj të kundërsulmeve të shpejta me një sistem taktik mjaft të ndryshueshëm. Tre barazime dhe jashtë turneut. Nuk e komandon lojën, por pret, dhe kjo i penalizoi.

IRAKU 4.5 Skuadër me të vërtetë modeste. Tregoi defekte të mëdha në mbrojtje, pa individualitete dhe pa peshë thelbësore në sulm. U dërrmuan nga Franca dhe Senegali.

MAROKU 7 Nuk ka më justifikime, Maroku sot është një skuadër e madhe. Një mesfushë spektakolare dhe teknike, luajnë një 4-2-3-1 shumë të lëvizshëm që përdor mirë ndryshimet e ritmit të Diaz. Tani i pret një sfidë e bukur me Holandën.

MEKSIKA 7 Nuk është aspak keq skuadra e Aguirre-s që doli haptazi superiore ndaj kundërshtarëve në grup. Një 4-3-3 ofensiv, vertikal dhe i rrezikshëm me një tifozëri mbështetëse të jashtëzakonshme dhe një lojë mjaft të ekuilibruar.

NORVEGJIA 7 Norvegjia e vërtetë është ajo e Haaland (4 gola) dhe Odegaard: solide, fizike dhe padrone e fushës. Mund të jetë një kërcënim serioz për skuadrat surprizë si Olanda apo Maroku, dhe pritet me kureshtje sfida me Brazilin.

ZELANDA E RE 5 Fillim shpresëdhënës me Iranin, por më pas u rrëzua thellë kundër Egjiptit dhe Belgjikës, duke treguar një brishtësi të pashërueshme. Niveli oqeanik u dëshmua sërish i pamjaftueshëm.

HOLANDA 7.5 Ndoshta kjo është hera e duhur. Pa emra mitikë nga e kaluara, por me një potencial shumë të lartë ofensiv dhe mbrojtje solide. Dumfries dhe Gakpo janë thelbësorë në krahë, me një De Jong që organizon i tërhequr. Sfida me Marokun do të tregojë nivelin real të tyre.

PANAMA 5.5 E mbyll me zero pikë por me nder. Gjithmonë në lojë, u rezistoi rivalëve si Gana apo Anglia për periudha të gjata. Edhe pse i mungon një qendërsulmues i vërtetë, mbrohet mirë.

PARAGUAI 6 Lufton me dinjitet. Luan me një 4-2-3-1 pa shumë imagjinatë dhe me krahë të dobët, por suksesi minimal i dërgoi në fazën e 1/16-ave. Kjo kualifikim është pika e tyre maksimale.

PORTUGALIA 6 (Shënimi origjinal rendit “Paraguay 6” gabimisht, por i referohet qartë Portugalisë). Si tek Anglia, edhe këtu ka dyshime. Portugalia duket se ka humbur shpejtësinë dhe teknikën. CR7 ngjan i moshuar dhe thjesht pret topin në zonë, ndërkohë që të tjerët dinë të bëjnë më shumë, por pa driblime efikase. Sfidë thelbësore me Modric në fazën pasardhëse.

KATARI 4 Një nga skuadrat më të dobëta të turneut. Një kolaps i vërtetë dhe përparime zero krahasuar me kompeticionin e kaluar që luajtën në shtëpi.

RD KONGO 6.5 Rezultat historik për Republikën Demokratike të Kongos. Është një skuadër e organizuar mirë, që di të mbyllet në një 5-3-2 dhe të riniset shpejtë e me malinjitet. Lojtarët e tyre tregojnë eksperiencë dhe kualitet.

SKOCIA 5 Asgjë e re nga Skocia. Mbrojtje e dobët, cilësi e ulët e individëve, dhe shumë vrap pa rezultat. Ndalesë e pashmangshme në raundin e parë.

SENEGALI 6 Një skuadër që lë një gjykim pezull. Bëri Francën të dridhej por pastaj zhvilloi një lojë plot gabime kundër Norvegjisë. Me shkëmbime të shpejta, por mbetet një ekip disi i brishtë që megjithatë mund të rritet.

SPANJA 7 Nuk është ende në lartësinë e më të mirave. Barazimet treguan se pa lojtarët kryesorë si Lamine Yamal (që aktualisht nuk është në formën më të mirë), skuadra humbet busullën. Mund të jetë vetëm një maskim para se të shohim Spanjën e vërtetë.

SHTETET E BASHKUARA 7 Suksesi 4-1 ndaj Paraguait dhe fitorja 2-0 ndaj Australisë (ku Freeman shënoi golin e parë dhe goli i dytë ishte autogol) tregojnë një kombëtare më në fund të maturuar. Kanë lënë mbresa Balogun dhe McKennie si çelës taktik. Trajneri Pochettino e ka arritur deri tani misionin e tij me një ekip të vërtetë që po shfrytëzon edhe avantazhin e të qenit pritës.

AFRIKA E JUGUT 6 Një kualifikim historik pas një fillimi shumë të vështirë me Meksikën. Gjeti ekuilibër dhe arriti të kalojë fazën e grupeve për herë të parë, duke dëshmuar karakter me golat e shënuar në fund të ndeshjeve.

SUEDIA 6 Skuadër ende e padeshifrueshme. Mund të fitojë bindshëm por edhe të tregojë një brishtësi alarmante, siç u pa ndaj Holandës. Megjithatë, magjia e Elangas dhe forca e lojtarëve të tjerë e mbajnë në lojë.

ZVICRA 7 Një skuadër e rregulluar mrekullisht gjatë rrugës nga trajneri Yakin. Shpërthimi i Manzambi i dha thellësi, shpejtësi dhe sens goli. Ekuilibri u rikthye plotësisht dhe ata tashmë luajnë një futboll konkret.

TUNIZIA 3 Thjesht e pafjalë. Zero pikë, shumë gola të pësuar. Trajneri i shkarkuar me të drejtë pasi kjo përfaqësoi njërën prej ekipeve më të papërgatitura të turneut.

TURQIA 5.5 Zhgënjim i madh. Edhe pse ka lojtarë teknikë dhe fizikë si Calhanoglu apo Guler, skuadra shfaqi frenesi të tepruar, mungesë organizimi në mbrojtje dhe paaftësi për të ruajtur qetësinë, duke paguar haraçin me eliminim.

URUGUAI 4.5 I pashikueshëm. Nuk ka më lavdinë e lojtarëve si Forlan apo Godin, dhe trajneri Bielsa ofroi vetëm një 4-4-2 stantiv dhe të parashikueshëm, pa variacione apo emocione.

UZBEKISTANI 5 Edhe pse me tre humbje, djemtë e Cannavaros treguan organizim italian dhe e shitën shtrenjtë lëkurën, me përjashtim të sfidës me Portugalinë, e cila ishte tepër teknike për ta. Një eksperiencë mjaft e vlefshme.

Top Channel