“Arsimi, strehimi, punësimi, janë faktorë që mblidhen të gjitha bashkë dhe çojnë te varfëria ekstreme. Arsimi është gjëja më e rëndësishme që mund të bëjë pikën e kthesës në një komunitet sidomos kur është në kushte shumë të vështira. Rreth 78% e fëmijëve romë dhe egjiptianë sa u përket arsimit të detyrueshëm, janë jashtë këtij sistemi”, u shpreh Franko Velia, ‘Sekretar i Përgjithshëm te Roma Versitas Albania’
“Kemi prindër që kemi pasur, që kanë qenë fëmijë, prindër, gjyshër e stërgjyshër që fëmijët e fëmijëve të fëmijëve të tyre vazhdojnë të jenë në rrugë. Pra, kemi një mbivendosje gjeneratash që vazhdojnë të jenë në rrugë”, u shpreh Altin Hazizaj, Drejtor i Qendrës për Mbrojtjen e të Drejtave të Fëmijëve
Teorikisht, Shqipëria ka një sërë strategjish që janë ndërtuar me idenë e reduktimit të varfërisë dhe shkrirjen sociale të anëtarëve të komunitetit rom në shoqëri. Më konkreti ishte Plani Kombëtar i Veprimit për Barazi, Përfshirje dhe Pjesëmarrjen e Romëve dhe Egjiptianëve 2021-2025.
Ky është dokumenti kryesor strategjik për integrimin e këtyre komuniteteve. Strategjia përfshin kapituj të veçantë për: arsimin, punësimin, strehimin, shëndetësinë, mbrojtjen sociale, regjistrimin civil dhe mosdiskriminimin.
Megjithatë, raportet e organizatave ndërkombëtare tregojnë se progresi është i pjesshëm dhe shumë indikatorë nuk janë realizuar. Studime të Save the Children, Terre des Hommes dhe ARSIS tregojnë se çdo vit identifikohen qindra fëmijë në situatë rruge. Rreth 70-75% e tyre janë romë ose egjiptianë dhe shumë prej tyre përfshihen në aktivitete si: lypja, mbledhja e materialeve të riciklueshme apo shitja ambulante.
Ekspertët theksojnë gjithashtu se fenomeni është shumë i nënraportuar, duke e bërë më të vështirë nxjerrjen e një statistike të saktë.
“Kemi një reagim kaq të ulët, për ta raportuar si fenomen dhe për të reaguar si shoqëri ndaj fenomenit”, u shpreh Franko Velia, Sekretar i Përgjithshëm te Roma Versitas Albania
Kjo është vetëm njëra anë e medaljes që mund të trajtohet si një dramë dhe problem social i cili nuk ka marrë zgjidhje. Nxjerrja e fëmijëve në rrugë, përbën një shkelje të rëndë penale dhe nxitja e këtyre situatave vendos përpara përgjegjësi penale këdo që e bën diçka të tillë.
“Ky është një fenomen që duhet trajtuar në formën e trafikut të qenieve njerëzore. Është në kufijtë e shfrytëzimit të punëve të detyruara dhe për këtë arsye organet ligjzbatuese, duhet ta shohin në një prizëm tjetër. Jo vetëm si problem social, që mbetet e tillë, por edhe si një vepër penale e rëndë. E cila krijon jo vetëm probleme sociale, por edhe kriminalitet”, u shpreh ish-prokurori, Eugen Beci