![](https://top-channel.tv/wp-content/uploads/2024/09/MixCollage-07-Sep-2024-05-33-PM-5997-800x450.jpg)
Ajo u bë e njohur si vajza me të kuqe dhe ishte një nga imazhet më ikonike nga masakra e 7 tetorit.
Një grua e re, duke vrapuar për të shpëtuar jetën e saj, frika ishte e gdhendur në fytyrën e saj ndërsa persona të armatosur të Hamasit shënjestruan festivalin Nova duke vrarë të paktën 340 dhe duke marrë peng 40 persona.
Herën e fundit që ajo u pa, ajo mbante një shall të kuq mbi supet e saj dhe ishte e rrethuar nga dhjetëra pjesëmarrës të tjerë të tmerruar të festivalit, duke vrapuar furishëm nëpër një shkretëtirë për siguri, përpara se të hipnin në pjesën e pasme të një makine.
Për javë të tëra bota ka pyetur veten nëse ajo ia doli, nëse ishte gjallë apo e vdekur.
DailyMail e ka gjetur atë dhe, për herë të parë, Vlada Patapov – një 25-vjeçare me origjinë ukrainase, nënë e një fëmije – tregon historinë e saj.
E ulur në një stol buzë detit në Ashdod afër vendit ku ajo punon si organizatore dasmash, Vlada tregoi makthin e saj të tmerrshëm në lot.
Ajo u nda nga partneri i saj Matan, pa miqtë e saj të qëlluar dhe vrarë dhe u largua nga persona të armatosur. Duheshin gati 24 orë para se ajo të ishte në gjendje të përqafonte më në fund vajzën e saj trevjeçare Romi në shtëpinë së saj.
“Nuk kam folur vërtet për atë që ka ndodhur me askënd, është ende shumë e dhimbshme për mua, kam ndarë me familjen time tmerrin e asaj dite dhe ende falënderoj Zotin çdo mëngjes që jam ende gjallë. Ndonjëherë ndihem fajtore që mbijetova dhe që të tjerët nuk ia dolën dhe ajo që më ndodhi zgjati vetëm 18 orë, por për shumë njerëz dhimbja vazhdon ende dhe mendoj për pengjet ende në Gaza. Nuk duhet t’i harrojmë”, u shpreh ajo.
“Gjëja e çuditshme është se nuk doja të shkoja në festival. Ishte vetëm një gjë e minutës së fundit. Matan mori disa bileta dhe shkuam me një mike, por pata një ndjenjë që diçka nuk shkonte kur u nisëm pasditen e së premtes. Romi ishte aq e qetë, ajo është gjithmonë e zhurmshme duke vrapuar duke luajtur me lodrat e saj, por atë ditë ajo ishte e qetë, dhe jam e sigurt se ajo e dinte se diçka e tmerrshme do të ndodhte”, tregon Vlada.
Pasi mbërritën në vendin e festivalit në Re’im, vetëm një milje e gjysmë nga kufiri me Gazën, Vlada, Matan dhe shoqja e saj Mai ngritën kampin dhe kaluan mbrëmjen duke folur.
“Mbaj mend që atmosfera ishte shumë e çuditshme, njerëzit argëtoheshin dhe kërcenin, por për mua nuk kishte energji dhe nuk kërceja aq shumë sa zakonisht kur shkoj në këto festivale. Ora ishte rreth orës 3 të mëngjesit dhe u shtriva për të fjetur. Mendoja në atë kohë se ishte e çuditshme të kishe një festival kaq afër kufirit me Gazën dhe raketat të vinin herë pas here, por mendova se organizatorët duhet të mendojnë se është i sigurt ose nuk do ta organizonin atë”, tregon ajo.
Por nuk ishte kështu. Gjumi i Vladës u ndërpre papritmas në orën 6:30 të mëngjesit kur një aplikacion alarmi për sulm ajror në telefonin e saj e zgjoi atë.
“Kam kërkuar për Matan dhe Main dhe menjëherë dëgjova të shtënat. Ishte e zhurmshme dhe shumë afër nesh. Për disa sekonda nuk e kuptova se çfarë po ndodhte dhe më pas Matan vetëm bërtiti që duhej të vraponim për në makinë. Raketat filluan të vijnë dhe vendi thjesht u tërbua”, tha ajo.
“Mendoj se në fillim njerëzit menduan se ishte vetëm një nga ato sulmet rutinë me raketa nga Gaza dhe vetëm më vonë kur shikuam telefonat tanë kuptuam se ishte një pushtim dhe këta terroristë donin të na vrisnin. Por nuk e kuptoj pse, edhe tani nuk e kuptoj, ishte thjesht një festival muzikor, ishte paqësor, njerëzit kërcenin dhe erdhën dhe vranë njerëz, disa nga miqtë e mi, dhe për çfarë?”, shprehet ajo.
Duke shkuar në makinën e saj, treshja u hodh brenda dhe nxitoi për në dalje, por rruga u bllokua nga automjete të tjera.
“Të gjithë po i binin borive, unë isha në sediljen e pasagjerit dhe Matan po ngiste me Main me ne dhe më pas pamë një burrë përpara nesh të veshur me uniformë ushtarake. Ne menduam se ishte një ushtar izraelit dhe do të ishim në rregull, por terroristi qëlloi një djalë. Të gjithë u përkulëm poshtë dhe plumbat filluan të godasin makinat rreth nesh. Nuk e di se si Matani arriti të na kthente mbrapsht makinën për të provuar të dilnim nga ana tjetër. Ishte thjesht kaos, kishte makina të braktisura kudo”, tha Vlada.
“Matan vazhdoi të ngiste makinën, por ne nuk arritëm larg dhe më pas pamë terroristë në makina, biçikleta dhe kamionë që po shkonin drejt nesh duke qëlluar, kështu që ne u përpoqëm të kalonim me makinë nëpër fushë, kështu që të gjithë dolëm dhe filluam të vrapojmë për jetët tona”.
Pas lotëve, Vlada shtoi: “Këtu u ndava nga Matani dhe nuk e dija se ku ishte. Fillova të vrapoj me Main dhe arritëm te disa pemë dhe të dy po qanim. Nuk dinim çfarë të bënim apo ku të shkonim dhe gjithçka që mund të mendoja ishte Romi. Vazhdova ta shihja fytyrën e saj dhe thashë se dikush duhet të mbijetojë për të.
“Kështu që unë dhe Mai filluam të vrapojmë përsëri, dhe kjo është momenti kur më shihni në video duke hipur në makinën e engjëllit tim, një burri i quajtur Yosef Ben Avu, ai ndaloi dhe na tha të hynim dhe ne e bëmë. Ishim tetë veta në makinë, ishte një Kia Picanto dhe ishim të gjithë mbi njëri-tjetrin. I telefonova Matanit dhe i thashë se isha mirë dhe ai tha se ishte i sigurt.’
Vlada dhe Mai përfundimisht arritën në sigurinë e një baze ushtarake në Tze’elim ndërsa Matan shkoi në një bazë 20 minuta larg në Orim.
Ajo tha: “E gjithë kjo kishte zgjatur tre orë, por kaloi kaq shpejt Pjesa më e gjatë ishte duke pritur në bazë para se të më merrnin dhe të shkoja në shtëpi dhe të shihja Romin, dhe unë e përqafova atë fort.”
Imazhi i Vladës duke ikur për të shpëtuar jetën bëri xhiron e botës.
Top Channel