Për të kuptuar peshën e vërtetë të lotëve të tifozëve në shkallët e “Red Bull Arena” në Lajpcig, duhet të kthehemi pas në kohë.
Crystal Palace nuk ka qenë kurrë një nga ata gjigantët e futbollit që e kanë suksesin të parashkruar në gjenetikën e tyre. Përkundrazi, kjo është një skuadër që historikisht është mësuar të vuajë, të rrëzohet dhe të ringrihet.
Një shekull nën hijen e gjigantëve të Londrës
E themeluar në vitin 1905 nga punëtorët e ndërtesës historike “The Crystal Palace”, klubi e kaloi pjesën më të madhe të shekullit të tij të parë duke luftuar në ligat e ulëta angleze. Për dekada të tëra, ata jetuan nën hijen e fqinjëve të tyre të pasur të Londrës si Arsenal, Chelsea apo Tottenham. Në vitet ’70 dhe ’80, skuadra fitoi nofkën “The Eagles” (Shqiponjat) dhe krijoi një identitet të ri, por në fushë shpesh njihej si një “yo-yo club”, një skuadër ashensor që ngjitej në elitë vetëm për të rënë sërish një vit më pas.
Zhgënjimet e Mëdha: “Mallkimi” i Kupës
Para kësaj nate magjike në Europë, historia e Crystal Palace ishte shënuar nga dy momente ku trofeu u prekej me majat e gishtave, por shkiste mizorisht:
Këto dy finale krijuan një mit në jug të Londrës: Crystal Palace ishte një skuadër që mund të dhuronte emocione, por jo kupa.
Era moderne dhe stabilizimi (2013 e në vazhdim)
Ndryshimi thelbësor filloi në vitin 2013, kur skuadra u rikthye në Premier League. Për herë të parë në historinë e tyre, ata nuk ranë nga kategoria. Vit pas viti, pavarësisht vështirësive financiare apo ndryshimeve të trajnerëve, “Selhurst Park” u kthye në një fortesë të pakalueshme ku edhe ekipet më të mëdha të botës linin pikë. Ky stabilitet mbi një dekadë hodhi themelet e duhura.
Efekti “Oliver Glasner” dhe kalimi i kufijve
Kthimi i faqes erdhi me uljen e Oliver Glasner në stol. Trajneri austriak, i cili e dinte saktësisht se si fitohet në Europë (pasi kishte fituar Europa League me Eintracht Frankfurt), ndryshoi ADN-në e klubit.
Ai nuk e trajtoi Palace si një skuadër që duhet të mbijetonte, por si një skuadër që duhet të sulmonte. Duke ndërtuar lojën rreth teknikës së Eze-s dhe instinktit vrastar të Jean-Philippe Mateta-s, Glasner krijoi një makineri që:
Fundi i pritjes
Dhe kështu vijmë te nata e sotme në Lajpcig. 119 vjet histori u përmblodhën në atë goditje të minutës së 51-të nga Mateta. Nga stadiumet me baltë të ligave të ulëta në vitet e para të themelimit, te zemërthyerjet e Wembley-t, e deri te maja e Europës. Trofeu i Conference League nuk është thjesht një kupë argjendi për vitrinat modeste të “Selhurst Park”. Është shpërblimi përfundimtar për breza të tërë tifozësh që nuk e braktisën kurrë skuadrën e tyre. Nga sot, Crystal Palace nuk është më “thjesht një klub simpatik londinez”. Nga sot, ata janë Kampionë të Europës.
Top Channel
