Siria, mësimet e një tragjedie vdekjeprurëse

Atëherë, ashtu si dhe tani, indiferenca, paaftësia dhe zvarritjet kanë nxjerrë në pah mangësitë e OKB-së dhe standardet e dyfishta të Perëndimit. Si të mos kishim mësuar asgjë nga e kaluara, thonë analistët politikë.

Në 1994-ën, bota e la në harresë Ruandën, e shqetësuar më tepër nga dështimi i ndërhyrjes në Somali, nga kriza në ish-Jugosllavi, apo e mbërthyer nga gjyqi i famshëm i OJ Simpsonit.

Sot, bota po bën një sy “të verbër” para Sirisë, e fokusuar te ndërhyrja e dështuar në Irak, kriza e Ukrainës, apo me vëmendjen te procesi gjyqësor i Oscar Pistorius-it. Ka dhe një element shtesë, për hir të së vërtetës: misteri i avionit të zhdukur malajzian.

Vetëm se, ndryshe nga Ruanda, ku genocidi shfarosës zgjati 3 muaj, në Siri konflikti i përgjakshëm shkoi 3 vjet. Përgjatë gjithë kësaj kohe, njerëzit u bombarduan me lajmet e tmerreve në këtë vend: mbi 100,000 të vdekur, miliona të shpërngulur, masakra që nuk kanë fund, përdhunime, ekzekutime sistematike, pa përjashtuar edhe fëmijët e mitur. Forcat e regjimit të Bashar al-Assad treguan se janë të afta për të gjitha këto.

E pra, Siria nuk ishte një vend i botës së tretë, por një shtet arab modern, ku deri pak kohë më parë lulëzonte sofistikimi, kultura e sqima.

“Nuk e mendonim kurrë se do të vinte kjo ditë, – tha me keqardhje për “the Guardian” një aktivist në kryeqytetin e revolucionit, Homs, nga ku rebelët nisën të tërhiqen, si pjesë e marrëveshjes me qeverinë. – Luftuam kaq shumë e për një kohë tepër të gjatë, por askush nuk na erdhi në ndihmë. Na lanë vetëm në përpjekjen tonë”, shton ai.

Disa vëzhgues janë të bindur se Barack Obama-n nuk e shqetësojnë shumë ekstremistët e rinj sirianë. Siria, nga ana tjetër, nuk është ndonjë prodhues i rëndësishëm nafte, nuk ndodhet në Europë, nuk përbën rrezik për sigurinë e Shteteve të Bashkuara.

Atëherë, përse të ndërhyhet në konflikt? Vetëm tani, që tensionet mes Amerikës dhe Rusisë janë përshkallëzuar ndjeshëm, ekspertët pretendojnë se Uashingtoni e ushqeu rebelimin kundër Assad-it për të goditur interesat e Putin-it në Siri, e po të jetë vërtet kështu, fuqia e politikës globale, rrallëherë do të dëshmohej kaq cinike sa tani.

Top Channel