Numri i fjalëve që njerëzit shqiptojnë çdo ditë është ulur mesatarisht me 338 fjalë për çdo vit gjatë periudhës 2005–2019.
Studiuesit ngrenë shqetësime mbi ndikimin e ndryshimit të mënyrave të komunikimit në marrëdhëniet shoqërore dhe mirëqenien emocionale.
Njerëzit po flasin gjithnjë e më pak, ndërsa komunikimi përmes mesazheve dhe platformave dixhitale po zë gjithnjë e më shumë hapësirë në jetën e përditshme. Një studim i ri shkencor, i publikuar në revistën Perspectives on Psychological Science dhe i sjellë në vëmendje nga BBC Science Focus, evidenton një rënie të konsiderueshme të numrit të fjalëve që njerëzit shqiptojnë çdo ditë.
Sipas hulumtimit, gjatë periudhës 2005–2019, numri i fjalëve të folura u ul mesatarisht me rreth 338 fjalë në ditë për çdo vit që kalonte, duke shënuar një rënie të përgjithshme të vlerësuar në rreth 28%.
Studimi u realizua nga Valeria A. Pfeifer, nga Universiteti i Misurit–Kansas City, dhe Matthias R. Mehl, nga Universiteti i Arizonës. Studiuesit analizuan të dhënat e 22 studimeve, ku morën pjesë 2,197 persona të moshës 10 deri në 94 vjeç, kryesisht nga Shtetet e Bashkuara, por edhe nga Meksika, Evropa dhe Australia.
Për të vlerësuar komunikimin verbal në kushte reale, studiuesit përdorën regjistrime audio nga jeta e përditshme e pjesëmarrësve. Sipas analizës, mesatarja e vlerësuar ishte rreth 12,792 fjalë të folura në ditë, krahasuar me 15,959 fjalë në ditë në një studim të mëparshëm të vitit 2007.
Megjithatë, studiuesit theksojnë se këto të dhëna nuk nënkuptojnë se njerëzit po humbasin fjalorin e tyre, por se një pjesë e komunikimit që dikur zhvillohej me zë po zëvendësohet nga forma të tjera ndërveprimi.
Përhapja e telefonave inteligjentë, mesazheve me tekst dhe rrjeteve sociale ka ndryshuar ndjeshëm mënyrën se si njerëzit mbajnë kontakt me njëri-tjetrin. Një telefonatë zëvendësohet shpesh nga një mesazh, ndërsa një bisedë e shkurtër me një koleg apo fqinj mund të mos ndodhë fare.
Edhe ndërveprimet e vogla të përditshme, si përshëndetja e një fqinji, biseda me shitësin në dyqan apo shkëmbimi i disa fjalëve me personin që na shërben kafenë, përbëjnë një pjesë të rëndësishme të jetës shoqërore.
Edhe pse këto momente zgjasin pak, ato krijojnë mundësi për kontakt njerëzor dhe ndjenjën e përkatësisë në komunitet.
Komunikimi dixhital, nga ana tjetër, ofron përparësi të shumta, duke e bërë më të lehtë mbajtjen e lidhjeve me familjarët dhe miqtë që jetojnë larg. Megjithatë, mbetet e paqartë nëse mesazhet dhe format e tjera të komunikimit online mund të zëvendësojnë plotësisht përfitimet që sjellin bisedat me zë apo takimet ballë për ballë.
Studiuesit nënvizojnë se studimi nuk provon se teknologjia është shkaku i drejtpërdrejtë i rënies së të folurit. Për të përcaktuar faktorët që ndikojnë në këtë prirje, nevojiten kërkime të mëtejshme.
Komunikimi verbal nuk kufizohet vetëm te fjalët që shqiptojmë. Toni i zërit, ritmi i të folurit, pauzat, shprehjet e fytyrës dhe gjuha e trupit ndihmojnë në përcjelljen e emocioneve dhe në kuptimin më të mirë të asaj që dëshiron të shprehë bashkëbiseduesi.
Një fjali e thjeshtë, si “Jam mirë”, mund të përcjellë qetësi, shqetësim apo zemërim, në varësi të mënyrës se si thuhet. Në një bisedë të drejtpërdrejtë, këto elemente e ndihmojnë tjetrin të kuptojë më mirë gjendjen tonë emocionale dhe të reagojë në përputhje me të.
Mesazhet e shkruara mbeten një mënyrë e vlefshme komunikimi, veçanërisht për çështje praktike apo për të ruajtur lidhjet në distancë. Megjithatë, mungesa e tonit të zërit dhe e sinjaleve joverbale mund të krijojë hapësirë për keqkuptime.
Për këtë arsye, sfida nuk është të zgjedhim mes komunikimit dixhital dhe atij verbal, por të kuptojmë se cilat forma komunikimi i përshtaten më mirë situatave dhe nevojave tona emocionale.
Rëndësia e marrëdhënieve njerëzore është theksuar edhe nga Organizata Botërore e Shëndetësisë (OBSH). Në qershor të vitit 2025, organizata publikoi raportin e Komisionit për Lidhjet Sociale, duke e cilësuar vetminë dhe izolimin shoqëror si sfida të rëndësishme për shëndetin publik.
Sipas raportit, rreth një në gjashtë persona në botë përjeton vetmi. Kjo gjendje lidhet me rreziqe më të larta për shëndetin mendor dhe fizik, përfshirë depresionin, ankthin dhe disa probleme kardiovaskulare.
OBSH vlerëson gjithashtu se vetmia shoqërohet me më shumë se 871 mijë vdekje në vit, bazuar në të dhënat e analizuara në raport.
Këto shifra nuk provojnë se rënia e numrit të fjalëve të folura shkakton vetmi apo probleme shëndetësore. Megjithatë, ato nënvizojnë rëndësinë e lidhjeve shoqërore për mirëqenien e njerëzve.
Duhet bërë gjithashtu dallimi mes vetmisë, e cila është një ndjenjë subjektive e mungesës së lidhjes së dëshiruar me të tjerët, dhe izolimit shoqëror, që lidhet me mungesën objektive të kontakteve dhe marrëdhënieve.
Një tjetër gjetje e studimit është se rënia e të folurit u vu re në të gjitha grupmoshat, por ishte më e theksuar te personat e moshës 25 vjeç e poshtë.
Studiuesit sugjerojnë se përdorimi i gjerë i teknologjisë mund të jetë një nga shpjegimet e mundshme. Për brezat e rinj, komunikimi përmes mesazheve, bisedave në grup, fotove dhe videove është bërë pjesë e pandashme e jetës së përditshme.
Megjithatë, kjo nuk do të thotë se të rinjtë komunikojnë më pak në përgjithësi apo se marrëdhëniet e tyre janë domosdoshmërisht më sipërfaqësore. Studimi mat numrin e fjalëve të shqiptuara dhe jo të gjitha format e komunikimit apo cilësinë e marrëdhënieve personale.
Pyetja kryesore, sipas studiuesve, është nëse mënyrat e reja të komunikimit u mundësojnë njerëzve të krijojnë dhe të ruajnë marrëdhënie që plotësojnë nevojat e tyre sociale dhe emocionale.
Në një kohë kur komunikimi është më i shpejtë dhe më i lehtë se kurrë, një bisedë e thjeshtë mund të ketë më shumë rëndësi nga sa mendojmë. Një telefonatë, disa fjalë me një fqinj apo një bisedë e drejtpërdrejtë me një mik mund të mos duken si gjëra të mëdha, por mbeten pjesë e rëndësishme e lidhjeve që ndërtojmë çdo ditë.
Top Channel
