Prapaskenat e fundit nga shtëpia e AC Milanit zbulojnë një thyerje të thellë në nivelet e larta drejtuese, ku përplasja e strategjive mes drejtorit Igli Tare dhe administratorit të deleguar Giorgio Furlani solli kaosin e brendshëm.

Krisja definitive mes të dyve duket se ka nisur me transferimin e Ricci-t, një lëvizje e kryer e krejtësisht nga Furlani pa marrë më parë miratimin e Tares dhe trajnerit Allegri. Ky operacion u favorizua dukshëm nga raportet e ngushta, pasi agjenti i lojtarit, Busardò, njihet si mik i afërt me ish-administratorit kuqezi.

Distanca mes palëve u thellua akoma më tej në zgjedhjen e lojtarëve për mesfushën, ku Furlani vendosi veton kundër afrimit të Granit Xhakës, i cili ishte përzgjedhja kryesore e Tares. Në vend të tij, Busardò mori një mandat të ri direkt nga Furlani për të nisur bisedimet për Hojlund, duke përgatitur paralelisht edhe planin rezervë që mbante emrin e Harder.

Por, tensionet arritën kulmin kur Furlani bllokoi përfundimisht negociatat e nisura nga Tare për transferimin e Dusan Vlahovic-it, duke përdorur si argument arsyet financiare dhe balancat e rrepta të buxhetit.

Ky bllokim e la klubin të zbuluar në ditët e fundit të merkatos, çka e detyroi administratorin të futej në një situatë paniku paniku. Për të shpëtuar imazhin, Furlani shpenzoi plot 35 milionë euro për Nkunku-n në momentet e fundit të afatit kalimtar, duke shfrytëzuar marrëdhëniet e tij të shkëlqyera me drejtuesit e Chelsea-t.

Kjo strategji e personalizuar e Furlanit u konfirmua edhe me bllokimin e shitjes së Gimenez-it, të cilin ai vetë e kishte blerë për 31 milionë euro në merkaton e dimrit të vitit 2025. Ky refuzim erdhi si një lëvizje thjesht politike brenda klubit, me qëllim që Furlani të mos humbiste besueshmërinë dhe peshën e tij në sytë e pronarit të AC Milan, duke konfirmuar se merkatoja kuqezi nuk udhëhiqet më nga parimet sportive, por nga lojërat e brendshme të pushtetit.

Top Channel