Egjipti dhe Senegali kanë ruajtur një rivalitet që ka favorizuar vazhdimisht këtë të fundit që nga viti 2006.
Kjo ishte një kohë kur VAR nuk dominonte debatet televizive. Por ishte gjithashtu një kohë kur arbitrimi në fushën e shtëpisë në Afrikë bënte kaos. Ndeshjet midis Senegalit dhe Egjiptit janë plot me histori të pabesueshme. Ndërsa Luanët e Terangas janë bërë mjeshtra në mposhtjen e Faraonëve që nga viti 2006, eliminimi i tyre në gjysmëfinalet e Kupës së Kombeve të Afrikës atë vit në Kajro (2-1) mbetet i skalitur në kujtesën e të gjithëve.
Gjeni kohën për të kërkuar në internet atë ndërhyrje të fundit nga Diomansy Kamara, i cili u hodh drejt portës përpara se të rrëzohej nga një ndërhyrje brutale. Ishte minuta e 89-të… Kamara rrëfen se çfarë ndodhi më pas: “Do ta mbaj mend gjithmonë, emri i gjyqtarit ishte Divine, një kamerunas. E pashë të jepte penalltinë, mendova, ‘Kaq ishte’, dhe papritmas ai tha, ‘Rikthim!’ Ishte e pabesueshme. Por atëherë, e dije se kishte vende ku thjesht nuk do të fitoje. I gjithë stadiumi e pa, i gjithë Senegali e pa.”
Sidomos që kur suksesi në Kupën e Kombeve të Afrikës 2022 (0-0, 4-2 me penallti) dhe kualifikimi për Kupën e Botës në Katar (1-0, 0-1, 3-1 me penallti) u arritën nëpërmjet kësaj metode. “Njerëzit gjithmonë më ndalojnë në rrugë: ‘A e mbani mend Egjiptin?’ Ajo penallti është histori. Dhe pas fitoreve tona me penallti, të gjithë më thanë: ‘Ne u hakmorëm për mallkimin e Kajros duke fituar dy herë kështu.” Një lloj përgjigjeje ndaj një grabitjeje nga vite më parë.
Në vitin 2022, për ndeshjen e kthimit pranë Dakarit, një incident tjetër e gjallëroi mbrëmjen. Në përgjigje të rrezeve lazer që shkëlqyen në sytë e tifozëve senegalezë në Egjipt gjatë ndeshjes së parë, mijëra tifozë sollën rreze lazer në stadium. Policia nuk mundi t’i ndalonte të gjithë, duke çuar në skena sureale ku sytë e Faraonëve u bënë të gjelbër ndërsa gjuanin penalltitë.
Saër Seck, presidenti themelues i akademisë Diambars, i indinjuar që dëgjoi himnin kombëtar të fërshëllyer me zë të lartë në Kajro gjatë ndeshjes së parë, na tregoi për një tjetër përvojë të vështirë që Luanët e Terangës kishin përjetuar në Egjipt: “Isha atje kur egjiptianët lëshuan qen policie mbi lojtarët tanë gjatë seancës stërvitore të Senegalit për të krijuar frikë në prag të një ndeshjeje, kur na zgjuan në orën 4 të mëngjesit për kontrolle gjoja administrative.” Ai nuk e specifikoi datën, por ishte qartësisht shumë përpara periudhës aktuale. Këto momente i shtojnë një shtresë shtesë emocioni kësaj gjysmëfinaleje.
Dueli Mané-Salah në sfond
Dramës i shtohet edhe përplasja midis dy prej lojtarëve më të mirë afrikanë të dekadës së fundit: algjeriani Riyad Mahrez, Sadio Mané dhe Mohamed Salah, ish-shokë skuadre te Liverpooli. Ky rivalitet ka shkuar gjithmonë në favor të Luanit të Terangas kur luan për ekipin e tij kombëtar. A është kjo dita e hakmarrjes? “Ekziston një lloj kompleksi inferioriteti që i rrethon këta lojtarë”, shpjegon Amr Fahmy, një gazetar egjiptian. “Egjipti dikur fitonte, por kjo gjeneratë nuk duket se mund ta mposhtë Senegalin. Ishte e njëjta gjë në futbollin e plazhit gjatë finales së Kupës së Kombeve të Afrikës 2022. Ata na mposhtën edhe në turneun U20 (4-0 në 2023). Dhe tani ekziston rivaliteti i shtuar midis Salah dhe Manés. Njerëzit këtu mendojnë se Salah më në fund duhet të hakmerret ndaj Mané.” Fitoret e Mané në Topin e Artë Afrikan (2019, 2022), çdo herë përpara Salah (fitues në 2017 dhe 2018), kanë qenë domethënëse.
Hossam Hassan, trajneri egjiptian, donte ta hidhte poshtë këtë teori. Ai nuk është nga ata që ndalen pas kujtimeve të tilla. “Ne nuk kemi kompleks inferioriteti, ne jemi Egjipti, e kemi fituar Kupën e Kombeve Afrikane shtatë herë, nuk i frikësohemi askujt.” As senegalezët nuk e kanë. “Ata janë një ekip shumë i fortë “, theksoi mbrojtësi Kalidou Koulibaly. Pastaj, me një buzëqeshje: “Ne i njohim mirë…” Mund ta thuash këtë.
Top Channel
