Shpërthimi ndaj arbitrave në Inter-Napoli, Conte dënohet me 2 ndeshje pezullim… 13/01 15:39
Domenico Tedesco dhe Italia vazhdojnë ta shikojnë njëri-tjetrin nga larg, pa u takuar ende.
Trajneri aktual i Fenerbahçes përfaqëson paradoksin modern të futbollit: italian i lindur në Gjermani, qytetar i botës, që flet gjashtë gjuhë dhe ka trajnuar në Gjermani, Rusi, Belgjikë e tashmë në Turqi, ku zëvendësoi José Mourinhon.
Bilanci i tij në Stamboll është mbresëlënës: i pamposhtur në kampionat pas katër muajsh, mesatare 2.29 pikë për ndeshje dhe fitues i Superkupës së Turqisë pas triumfit ndaj Galatasarayt në derbi. Në kohën e lirë, Tedesco ndjek Serie A dhe ëndërron rikthimin në Itali.
Le të fillojmë me prezantimet: kush është Domenico Tedesco?
“Jam një njeri i qetë dhe kjo është një gjë e mirë. Jam mësuar me situata stresuese në punë, por përqendrohem te ajo që ka rëndësi dhe nuk kërkoj justifikime. Një e metë? Pres shumë nga vetja dhe nuk di ta shijoj mjaftueshëm suksesin.”
Çfarë ka mbetur italiane tek ju?
“Kam lindur në Kalabri, jetova dy-tre vitet e para në Bocchigliero dhe gjithmonë kthehesha atje gjatë verës. Mbaj mend turnetë e futbollit në asfalt, me gjithë qytetin përreth. Edhe Domenico Berardi luante aty: ishte shumë më i vogël se unë, por tashmë shumë i fortë.”
A ishte reale pista Tedesco–trajner i Italisë?
“Po, dhe u ndjeva shumë i nderuar. Të jesh mes trajnerëve të marrë në konsideratë nga FIGC është diçka e madhe. Jam i lumtur që zgjodhën Gattuson: e kam vlerësuar si lojtar dhe është një trajner i shkëlqyer, me intensitet dhe mentalitet të fortë. Plus, të dy jemi nga Kalabria.”
A do të jetë Serie A hapi juaj i radhës?
“Tani jam shumë mirë te Fenerbahçe, por jam i sigurt se një ditë do të stërvis në Itali. Futbolli italian është brenda meje që nga fëmijëria, që kur shikoja ‘Quelli che il calcio…’.”
Stadiumi dhe lojtari juaj i preferuar në Serie A?
“Marassi është shumë i bukur. Pastaj San Siro, stadiumi i Juventusit dhe ai i Bergamos, ku kam luajtur me Leipzigun. Lojtari? Bastoni. Për mua është më i miri, me dhe pa top.”
Edhe pa topin? Pikërisht për këtë ai kritikohet…
“Le të themi se kam ide të tjera.”
Guendouzi shënoi menjëherë në derbi. Çfarë ju bindi tek ai?
“Mendova se ishte njeriu i duhur. Më pëlqeu shikimi i tij: shumë i mprehtë. Më bëri pyetje për nivelin e stërvitjes dhe aspektin taktik. Pothuajse askush nuk e bën këtë.”
Tifozët e Milanit pyesin për Nkunku. A ka diçka konkrete?
“I kuptoj thashethemet. Kam shumë respekt për Christopherin; bashkë fituam Kupën e Gjermanisë në vitin 2022, trofeun e parë në historinë e Leipzigut. Por merkatoja e janarit është e komplikuar dhe aktualisht nuk mendoj se është e mundur që ai të vijë në Turqi.”
Po rikthimi i Milan Škriniarit në Itali?
“Nuk ka asnjë mundësi. Ai është thelbësor, brenda dhe jashtë fushës. Është profesionist, dëshiron gjithmonë të luajë dhe unë pajtohem me të. Kemi shumë lojtarë të fortë këtu.”
Sa ju ka ndihmuar diploma në inxhinieri mekanike?
“Më ka dhënë një mënyrë të strukturuar të menduari. Më ndihmon të menaxhoj jetën dhe futbollin.”
Keni punuar edhe jashtë futbollit?
“Po, për dy vjet te Daimler, në sektorin e akustikës. Një Mercedes duhet të jetë i qetë dhe ne siguroheshim që të ishte.”
Si nisi gjithçka si trajner?
“Në mars 2017 stërvitja të rinjtë e Hoffenheimit. Presidenti i Erzgebirge më tha: ‘Eja, kemi rënë nga kategoria’. I thashë: ‘Jo, nuk kemi rënë ende’. Fituam katër nga pesë ndeshjet e para dhe shpëtuam.”
Momenti më i vështirë i karrierës?
“Shkarkimi i parë, te Schalke. Ishte emocionalisht shumë i rëndë, për shkak të lidhjes me tifozët.”
Më i vështirë se periudha e Covidit në Rusi?
“Po. Shkarkimi i parë të godet fort. Në Moskë, me Covid, ishte surreale: izolim total, borë, fluturime të anuluara. U larguam vetëm disa minuta para se të mbyllej hapësira ajrore.”
Pas gjithë këtyre udhëtimeve, çfarë mbetet nga Italia?
“Italia mbetet shtëpia jonë. Edhe pse familja ime jeton në Stuttgart dhe nuk jam kthyer në Bocchigliero prej tetë vitesh, jam i lidhur me Italinë përmes futbollit dhe muzikës. Shikoj Serie A, flas me Allegrin, që për mua është model komunikimi. Sa për muzikën, dëgjoj gjithçka, por askush nuk do të jetë kurrë si Lucio Dalla. ‘Stella di Mare’ më emocionon çdo herë.”
Top Channel
