Barcelona kampione e Spanjës, katalanasit “gjunjëzojnë” Real Madridin dhe festojnë titullin në sytë e rivalëve 10/05 22:54
Cruyff shpjegoi se forca dhe qëndrimi i Luis Enriques, i cili humbi vajzën e tij nga sëmundja, ishin një burim frymëzimi për të.
Jordi Cruyff ishte i ftuar në podkastin e famshëm “Stick to Football”, të prezantuar nga ish-futbollistët legjendarë Gary Neville, Roy Keane, Jamie Carragher, Ian Wright dhe Jill Scott. Holandezi 51-vjeçar shërbeu si drejtor teknik i Barcelonës nga viti 2021 deri në vitin 2023, kur u largua nga klubi.
Gjatë intervistës së tij, djali i legjendës Johan Cruyff foli për betejën e vështirë që po përballej vajza e tij, të cilën e krahasoi me atë që Luis Enrique kishte kaluar me vajzën e tij, e cila për fat të keq nuk ia doli.
Cruyff shpjegoi se forca dhe qëndrimi i trajnerit të Paris Saint-Germain ishin një burim frymëzimi për të. Ai madje zbuloi se udhëtoi për në Londër pak para gjysmëfinales së Ligës së Kampionëve midis Arsenalit dhe parisienëve vetëm për të takuar trajnerin spanjoll dhe për të folur me të për gjysmë ore.
“Kur ai flet për këtë, ai ndihmon shumë njerëz, edhe pa e kuptuar. Forca e tij, mënyra se si flet për të, mënyra se si përpiqet të ecë përpara… E admiroj aq shumë, deri në atë pikë sa vitin e kaluar, kur ishte gjysmëfinalja e Ligës së Kampionëve, mendoj se ishte Arsenali kundër Paris Saint-Germain, fluturova për në Londër vetëm për t’u ulur me të për gjysmë ore dhe për ta falënderuar për gjithçka që ka bërë për mua.”
Djali i legjendës Johan Cruyff vazhdoi duke thënë: “Isha në Barcelonë. E kishim fituar ligën dhe po prisja deri të nesërmen. E kisha planifikuar tashmë, por prita deri të nesërmen pasi fituam ligën për të shkuar te presidenti dhe për t’i thënë: ‘Shikoni, mendoj se kaq ishte. Bëra detyrën time. Fituam ligën dhe kaq ishte’. Po bisedoja me klubet për t’u rikthyer në karrierën e trajnerit dhe një nga ato ditë përjetova momentin më të vështirë të jetës sime, kur zbulon se vajza jote ka kancer. Atëherë duhet të marrësh vendime. Në futboll, ne gjithmonë mendojmë se futbolli është gjithçka. Ankohemi, jemi me humor të keq, jemi me humor të mirë kur fitojmë, të gjitha këto gjëra. Dhe mendojmë se është gjëja më e rëndësishme në botë. Por pastaj realiteti të godet në fytyrë. Tani i shoh gjërat ndryshe nga më parë.”
Pastaj ai vazhdoi të fliste për mënyrën se si diagnoza e vajzës së tij erdhi krejtësisht rastësisht: “Shkuam në spital një të premte pasdite sepse gjuri i saj ishte i bllokuar. Shkuam në pritje dhe na thanë se takimi ishte të enjten, dhe pikërisht kur po bëheshim gati të largoheshim, papritmas dëgjova një zë. Ishte Paco Biosca, mjeku nga Chelsea, të cilin nuk e kisha parë prej vitesh. Folëm për 15 minuta. Pastaj mjeku që duhej të takonim, Ramón Cugat, ose humbi fluturimin e tij ose… Ndodhi diçka e çuditshme, dhe ai u kthye në spital një të premte pasdite, gjë që është shumë e pazakontë, dhe ai arriti të na takonte. Ai ekzaminoi gjurin e vajzës sime, dhe mbaj mend që e shikova, dhe ai mbylli sytë për 30 sekonda. Mendoj se ai ndoshta po mendonte, ‘Në rregull, si ta them këtë?'” “Dhe pastaj ai tha, ‘Nuk mendoj se është gjuri, dhe dua vetëm ta shqyrtoj pak më shumë.’ Pas analizave, ata na njoftuan, ‘Ajo ka kancer.’ Atëherë jeta ime ndryshoi.”
Për më tepër, holandezi 51-vjeçar tha se sëmundja e vajzës së tij e la gjithçka në plan të dytë: “Nuk kisha parë asnjë ndeshje për më shumë se një vit. E shikoja për pesë minuta, e fikja dhe mendja ime nuk ishte në vendin e duhur për këtë. Mendja ime ishte e përqendruar vetëm te të qenit atje me vajzën time, operacioni, kocka, vendosja e implanteve të titanit, kimioterapia… Babai im vdiq. Por me babanë tim jam në paqe. Për mua, ky është rendi i duhur: gjyshi, babai, djali dhe poshtë. Ky është rendi normal. Por me këtë rend tjetër, nuk jam në paqe. Kjo është arsyeja pse mendoj se isha gjithashtu, në një farë mënyre, shumë i zemëruar me botën. Duke thënë: ‘kjo nuk është e drejtë. Nuk duhet të jetë kështu. Unë duhet të iki, jo ajo’. Por pastaj vjen një moment kur duhet të zgjohesh dhe të thuash: ‘Nuk mund të ankohem, sepse ajo është këtu.'” Dhe pastaj shoh të tjerë që kanë humbur vajzën e tyre. Dhe kush jam unë që të zemërohem? Nuk mund të zemërohem. Duhet të jem mirënjohës. Dhe ndoshta kjo është ajo ku kam qenë për një kohë. Përpara saj, e di, duhet të jesh i fortë, sepse edhe ajo duhet të jetë pozitive dhe të besojë, e di, dhe ti duhet të jesh… epo, të jemi të sinqertë, ajo ndoshta është më e fortë se unë.”
Top Channel
