“Gruaja e Panjohur e Quai d’Javelle”/ Libri për vrasjen e pazgjidhur të një modeleje në Paris 77 vjet më parë fiton Çmimin Goncourt

Libri që fitoi çmimin më të rëndësishëm letrar të Francës bazohet në ngjarje të vërteta, konkretisht në vrasjen e një gruaje 29-vjeçare nga Brittany, Louise Canchot, një modele e famshme e viteve 1940 në Paris.

Vonë natën e 6 shtatorit 1949, gruaja e re, e cila punonte si modele për piktorë në lagjen historike Montparnasse të Parisit, u gjet e therur për vdekje pranë Senës. Gruaja dukej se ishte veshur me nxitim, nuk kishte çantë me vete dhe nuk kishte veshur këpucë. Edhe pse autoritetet morën në pyetje katër persona si të dyshuar, çështja u mbyll gjashtë muaj më vonë pa u gjetur vrasësi.

“Vajza me njëqind portrete” dhe historia prekëse e jetës së saj të shkurtër
Pas 77 vitesh nga vrasja e pazgjidhur e Louise Canchot, e njohur me nofkën “Vajza me njëqind portrete”, Philippe Zenada vendosi të kryente hetimin e tij për vrasjen e saj misterioze dhe të rivendoste reputacionin e saj në publikun e gjerë. Në librin e tij, ai paraqet historinë e jetës së gruas së re me “bukurinë e errët”. Canchot, vajza e një këpucari nga Brittany, e larguar nga familja e saj, udhëtoi për në Paris në verën e vitit 1937 në moshën vetëm 17 vjeç, për të provuar fatin e saj si modele. Shumë shpejt, bukuria e saj i magjepsi piktorët e Montparnasse dhe ajo vetë u bë e kërkuar.

Kur shpërtheu Lufta e Dytë Botërore, shumë artistë u larguan nga kryeqyteti francez. Megjithatë, Louise Canchot mbeti në Parisin e pushtuar dhe punoi si kamariere në kabare dhe si balerinë në Folies Bergère. Ajo kishte një vajzë, Nathalie, e cila jetonte me dadon e saj në një periferi të Parisit dhe e vizitonte çdo të diel. Sipas hulumtimit të Philippe Zenadat, shoqërimi i gruas së re me “shoqëri të keqe” e çoi atë në alkoolizëm deri në vdekjen e saj tragjike dhe të pashpjegueshme në moshën 29 vjeç.

Në librin e tij, autori i vlerësuar me çmime, përveç vdekjes enigmatike të Louise Canchot, shqyrton edhe sistemin gjyqësor në Francën e shekullit të 20-të dhe arrin në përfundimin se nuk ka ndryshuar shumë për sa i përket femicidit që atëherë. Në të njëjtën kohë, autori rikthen edhe reputacionin e Kanso-s, pasi pas vrasjes së saj, raporti policor prej 300 faqesh e paraqiti atë si një grua me “reputacion të keq”, ndërsa botimet e kohës e përshkruanin atë si prostitutë dhe narkomane.

Në librin e tij prej 530 faqesh, autori i referohet viktimës me empati dhe tregon vrasësin e mundshëm, ndërsa Le Monde shkruan se “Zenada nuk kursen asnjë përpjekje për të kuptuar heroinën e tij”. Sipas mediave franceze, për të shkruar romanin e tij të vlerësuar me çmime, Philippe Zenada lexoi së pari pothuajse të gjitha romanet detektive të Georges Simenon me protagonist “Inspektori Maigret”, i cili ishte kreu i një departamenti hetimi krimesh në Paris në vitin 1940.

Autori Philippe Zenada ka qenë në listën e kandidatëve për çmimin letrar Goncourt katër herë në të kaluarën dhe më në fund e fitoi atë me romanin e tij të 13-të “L’Inconnue du quai de Javel”. Zenada, i cili më parë punoi si gazetar për revistën Voici, zakonisht merret me raste që kanë shqetësuar autoritetet policore në Francë në librat e tij, siç është romani i tij “Sulak”, të cilin e shkroi në vitin 2013 dhe i referohet grabitësit famëkeq Sulak, i cili grabiste dyqane bizhuterish në vitet 1980 dhe ishte i njohur për arratisjet e tij mbresëlënëse. Romani “L’Inconnue du quai de Javel” u botua nga Flammarion gushtin e kaluar dhe tashmë është shitur në 100,000 kopje, ndërsa shitjet pritet të rriten ndjeshëm pas çmimit të tij.

Top Channel