I doli emri në dokumentet e dosjes Epstein, ish-sekretari i Thesarit të SHBA-së jep dorëheqjen si profesor në Universitetin e Harvardit 25/02 20:27
Si Kryetar i Shtabit të Përgjithshëm të Forcave të Armatosura Amerikane, Dan Caine ka mbikëqyrur procesin e planifikimit jashtëzakonisht sekret për një veprim të mundshëm ushtarak të SHBA-së kundër Iranit, duke mbledhur udhëheqës të lartë të uniformuar në takime të kontrolluara rreptësisht, të hartuara për të shmangur rrjedhjet dhe për të kufizuar rrethin e njohurive.
Në vend që të mbështetej në forumin standard të sigurisë së lartë të Pentagonit, ai ka preferuar seanca më të vogla, duke reflektuar si ndjeshmërinë operacionale ashtu edhe presionin politik për të ruajtur disiplinën e rreptë të informacionit.
Gjatë këtyre rishikimeve të brendshme, Caine ka theksuar vazhdimisht rreziqet e përshkallëzimit, kompleksitetin e aftësive mbrojtëse iraniane dhe potencialin për viktima të konsiderueshme të SHBA-së në rast të një operacioni në shkallë të gjerë. Vlerësimet e tij kanë qenë dukshëm më të kujdesshme sesa toni publik i Donald Trump, i cili e ka cilësuar veprimin e mundshëm ushtarak si të shpejtë dhe vendimtar.
Pavarësisht këtyre rezervave, Shtabi i Përgjithshëm ka prodhuar një gamë të gjerë opsionesh me kërkesë të presidentiy, nga sulmet precize në infrastrukturën bërthamore dhe raketore deri te skenarët më ambicioz dhe të diskutueshëm që përfshijnë synimin e lidershipit dhe ndryshimin e regjimit. Planifikimi ka ecur përpara paralelisht me shtrirjen diplomatike, duke nënvizuar strategjinë me dy pista.
Një takim i gjatë i Dhomës së Situatave ekspozoi kufijtë e parashikimit ushtarak për opsionet më agresive. Caine thuhet se nuk pranoi të ofronte parashikime të sigurta në lidhje me pasojat e një operacioni për ndryshimin e regjimit, duke treguar pasiguritë e inteligjencës dhe vështirësinë e stabilizimit të një Irani pas konfliktit. Ky kujdes ishte në kontrast me operacionet e mëparshme të cituara brenda administratës, përfshirë kapjen e shpejtë të Nicolás Maduro, të cilin disa zyrtarë e kishin portretizuar si një model për veprim vendimtar kundër udhëheqjes armiqësore.
Qëndrimi i përmbajtur i Caine shihet gjerësisht si një përpjekje e qëllimshme për të shmangur përplasjet publike që karakterizonin marrëdhëniet midis Trump dhe ish-kryetarit të tij, Mark Milley. Në vend që të sfidonte hapur direktivat politike, Caine është përqendruar në proces: duke dhënë zgjedhje të detajuara operacionale, duke përshkruar efektet e rendit të dytë dhe të tretë dhe duke ruajtur rolin formal këshillues të përcaktuar në ligj.
Aleatët thonë se kjo ruan kontrollin civil duke siguruar që presidenti të marrë gjykim profesional ushtarak, kritikët argumentojnë se kjo mund të turbullojë kufirin midis këshillave neutrale dhe akomodimit politik.
Brenda administratës, Caine konsiderohet si një zë operacional i besueshëm, duke punuar ngushtë me figura të tilla si Zëvendëspresidenti JD Vance, Sekretari i Shtetit Marco Rubio dhe Shefja e Stafit të Shtëpisë së Bardhë, Susie Wiles. Ai përshkruhet si person që ka akses të drejtpërdrejtë me Trumpin për çështje të ndjeshme, një dinamikë që herë pas here ka gjeneruar tensione me Sekretarin e Mbrojtjes Pete Hegseth, veçanërisht për shkarkimet e oficerëve të lartë dhe prioritetet strategjike.
Caine thuhet se ka paralajmëruar brenda vendit se ndërrimi i shpejtë i lidershipit dhe testet e perceptuara të përafrimit politik mund të dëmtojnë moralin dhe besimin institucional.
Në aspektin operativ, mandati i tij ka përkuar me një grumbullim të madh të forcave amerikane në Lindjen e Mesme, më i madhi që nga pushtimi i Irakut, së bashku me fushatat e vazhdueshme kundër grupeve të mbështetura nga Irani. Ai gjithashtu ka marrë një rol qendror në informime të profilit të lartë mbi sulmet amerikane kundër objekteve iraniane, duke theksuar ekzekutimin teknik në vend të mesazheve politike, dhe në rrëfimet publike të misioneve komplekse si operacioni që rezultoi në kapjen e Maduros.
Në të njëjtën kohë, Caine ka punuar për të ruajtur normat jopartiake të ushtrisë, duke i këshilluar oficerët e lartë të shmangin reagimet e dukshme politike gjatë paraqitjeve presidenciale dhe duke pranuar kontrolle më të rrepta civile mbi angazhimin e medias për të rindërtuar besimin me udhëheqjen e mbrojtjes. Ai ka sfiduar në heshtje aspekte të strategjisë së mbrojtjes që ai beson se nënvlerësojnë konkurrencën afatgjatë me fuqitë e mëdha, ndërsa ende zbatojnë prioritetet e administratës.
Brenda Pentagonit, pikëpamjet për Caine mbeten të përziera. Disa e shohin një profesionist të disiplinuar që lundron në një mjedis intensivisht të politizuar pa shkaktuar përçarje institucionale, të tjerë besojnë se qasja e tij e profilit të ulët kufizon aftësinë e tij për të formësuar rezultatet në momente kritike.
Kryesia e tij në fund të fundit pasqyron një akt të kujdesshëm balancimi, ruajtjen e besueshmërisë me forcën, përmbushjen e detyrës së tij këshillimore ndaj udhëheqjes civile dhe menaxhimin e presioneve strategjike, operacionale dhe politike që rrethojnë konfliktin e mundshëm me Iranin.
Top Channel
