Macron në OKB për herë të fundit si president, nga Hormuzi te Ukraina dhe Gaza, apeli për diplomacinë

Para fjalimit, zyrtarët francezë kishin deklaruar se “koha për fjalime të mëdha strukturore ka mbaruar”, duke sinjalizuar se ndërhyrja e Macron do të fokusohej te veprimet konkrete.

Vetë presidenca franceze ka pranuar se OKB-ja “nuk është në një gjendje të mirë”, ndërsa Këshilli i Sigurimit shpesh mbetet i bllokuar për shkak të përplasjeve mes fuqive të mëdha. Megjithatë, Macron vijon ta konsiderojë organizatën si një nga mekanizmat kryesorë për arritjen e marrëveshjeve me peshë politike dhe ligjore ndërkombëtare.

Një prej çështjeve kryesore të ngritura nga Franca është kriza në Ngushticën e Hormuzit. Parisi po punon me Shtetet e Bashkuara për një nismë në Këshillin e Sigurimit, që synon garantimin e lirisë së lundrimit dhe rikthimin e një numri më të madh të cisternave dhe anijeve tregtare në këtë korridor strategjik.

Qasja franceze synon ta trajtojë veçmas situatën në Hormuz nga negociatat më të gjera me Iranin për programin bërthamor dhe konfliktet në rajon.

Macron ka deklaruar se kërkon “rezultate”, ndërsa ideja e Parisit është që, edhe nëse një marrëveshje gjithëpërfshirëse mes SHBA-së dhe Iranit mbetet e vështirë, të krijohet një mekanizëm që do të mundësonte rritjen e qarkullimit të naftës dhe mallrave.

Kriza në Hormuz ka prekur tashmë edhe tregjet ndërkombëtare të energjisë dhe çmimet, duke e kthyer sigurinë e korridorit detar në një çështje të rëndësishme për ekonominë evropiane.

Franca ka shprehur gjithashtu gatishmërinë për të ndihmuar në mbrojtjen e infrastrukturës kritike energjetike të Arabisë Saudite, përfshirë objektet në Yanbu dhe korridorin Lindje-Perëndim. Parisi ka theksuar se çdo përfshirje do të ishte mbrojtëse dhe nuk do të nënkuptonte pjesëmarrje në luftën me Huthit.

Në lidhje me Ukrainën, Macron ka riafirmuar mbështetjen franceze për Kievin dhe nevojën për forcimin e mbrojtjes së tij ajrore.

Pas takimeve në Nju Jork, presidenti francez njoftoi ndihmë shtesë për Ukrainën, përfshirë interceptorë dhe sisteme të reja të mbrojtjes ajrore, me synim përballimin e muajve të dimrit.

Në të njëjtën kohë, Macron ka propozuar një moratorium për sulmet ndaj infrastrukturës energjetike. Nisma do të përfshinte jo vetëm sulmet ruse ndaj objekteve energjetike ukrainase, por edhe sulmet e mundshme ukrainase ndaj objekteve ruse të naftës dhe karburantit.

Parisi synon të forcojë aftësinë e Ukrainës për t’u mbrojtur, ndërsa njëkohësisht të kufizojë pasojat e luftës energjetike mbi ekonominë evropiane dhe të krijojë hapësirë për negociata.

Një tjetër çështje e rëndësishme në agjendën e Macron ishte Gaza dhe konflikti izraelito-palestinez.

Më 22 shtator 2025, Franca njohu zyrtarisht shtetin e Palestinës, si pjesë e përpjekjeve ndërkombëtare për të mbështetur zgjidhjen me dy shtete.

Një vit më vonë, Parisi vlerëson se situata në terren mbetet e vështirë. Nuk është vendosur një proces i qëndrueshëm politik për Gazën, ndërsa situata në Bregun Perëndimor është përkeqësuar.

Qëndrimi francez mbetet se një zgjidhje afatgjatë kërkon një horizont politik për krijimin e dy shteteve.

Prania e Macronit në Asamblenë e Përgjithshme ishte e fundit në cilësinë e Presidentit të Francës. Ai ndodhet në muajt e fundit të mandatit të dytë dhe nuk mund të kërkojë një mandat të tretë radhazi.

Fokusi i tij në Nju Jork ishte te një Evropë më e fortë, autonomia strategjike, ruajtja e marrëdhënieve transatlantike dhe forcimi i mekanizmave shumëpalësh.

Për Francën, krizat në Hormuz, Ukrainë dhe Lindjen e Mesme tregojnë vështirësitë me të cilat përballet sistemi ndërkombëtar, por edhe nevojën për mekanizma të rinj bashkëpunimi.

Në këtë kuadër, Macron ka kërkuar që diplomacia të shndërrohet në rezultate konkrete, duke e vendosur OKB-në në qendër të përpjekjeve për të adresuar konfliktet dhe krizat ndërkombëtare.

Top Channel