Ursula von der Leyen në Kiev për herë të 10-të që nga fillimi i luftës: Nuk do të tërhiqemi 24/02 08:38
Në fshatin e peshkimit Sedanka, në Lindjen e Largët ruse, jeta ka qenë gjithmonë e vështirë.
I rrethuar nga këneta, pa infrastrukturë bazë si ujë i rrjedhshëm, tualete të brendshme apo ngrohje qendrore, komuniteti i vogël përballet me dimra të ashpër ku temperaturat bien deri në -10°C.
Por katër vjet pas nisjes së pushtimit rus të Ukrainës, fshati përballet me një krizë edhe më të thellë, pothuajse të gjithë burrat e moshës 18-55 vjeç janë larguar për të luftuar në Ukrainë.
Sedanka ndodhet në skajin veriperëndimor të Gadishullit Kamchatka, pranë Detit të Okhotskut, më shumë se 7 mijë kilometra larg vijës së frontit. Nga 258 banorë, 39 burra janë regjistruar për të luftuar, 12 prej tyre janë vrarë dhe shtatë rezultojnë të zhdukur.
“Është zemërthyese – kaq shumë njerëz tanë janë vrarë”, tha për BBC një banore e fshatit, e identifikuar si Natalia (emër i ndryshuar për arsye sigurie). Sipas saj, pothuajse çdo familje ka një të afërm në front.
Gratë e fshatit i thanë guvernatorit rajonal gjatë një vizite në mars 2024 se “nuk ka kush të presë dru për të ndezur sobat në dimër”, duke përdorur terminologjinë zyrtare të Kremlinit për “operacionin special ushtarak”.
Një nga viktimat ishte 45-vjeçari Vladimir Akeev, gjahtar dhe peshkatar, i cili u vra vetëm katër muaj pasi u nis për në front. Arkivoli i tij u transportua me karrocë në funeralin e mbajtur në nëntor.
Premtime të pambajtura dhe kushte të vështira
Në vjeshtën e vitit 2024 u përurua një monument për “pjesëmarrësit e operacionit special ushtarak”, ndërsa autoritetet rajonale premtuan t’i jepnin Sedankës titullin “fshat i trimërisë ushtarake” dhe të ofronin mbështetje për familjet e ushtarëve.
Megjithatë, sipas raportimeve, titulli ende nuk është dhënë dhe ndihma ka qenë minimale. Vetëm katër shtëpi janë riparuar pas presionit mediatik. Rreth një në pesë banesa, të ndërtuara në epokën sovjetike, janë shpallur të papërshtatshme për jetesë, ndërsa shkolla e vetme e fshatit konsiderohet e rrezikshme për shkak të mureve që rrezikojnë shembjen.
Rritje e ndjeshme e viktimave ruse
Sipas një analize të BBC në bashkëpunim me median ruse Mediazona, deri tani janë konfirmuar me emër 186,102 ushtarë rusë të vrarë që nga 24 shkurti 2022. Vetëm në vitin 2025 janë konfirmuar 40,201 vdekje, ndërsa vlerësohet se numri total për këtë vit mund të arrijë në 80 mijë – duke e bërë vitin më të përgjakshëm për Rusinë që nga fillimi i luftës.
Analistët besojnë se shifrat reale janë shumë më të larta, ndoshta mes 286,000 dhe 413,500 viktima, pasi shumë humbje nuk regjistrohen zyrtarisht.
Edhe Ukraina ka pësuar humbje të mëdha. Presidenti Volodymyr Zelenskyy deklaroi se zyrtarisht 55 mijë ushtarë ukrainas janë vrarë, ndërsa vlerësimet e pavarura sugjerojnë se numri mund të jetë deri në 200 mijë.
Humbje disproporcionale në zonat e varfra dhe indigjene
Të dhënat tregojnë se 67% e rusëve të vrarë vijnë nga zona rurale dhe qytete të vogla, megjithëse këto zona përbëjnë vetëm 48% të popullsisë.
Rajone të varfra si Buryatia dhe Tuva kanë norma vdekshmërie 27 deri në 33 herë më të larta se Moska. Sedanka është e banuar kryesisht nga Koryakë dhe Itelmenë – popuj indigjenë që teorikisht mund të përjashtohen nga rekrutimi, por që në praktikë po përballen me humbje të larta.
Sipas analizave, rreth 2% e meshkujve Chukchi të moshës 18-60 vjeç janë vrarë, 1.4% e Inuitëve rusë dhe 1.32% e Koryakëve – shifra që tregojnë ndikim disproporcional në komunitetet e vogla etnike.
Një aktivist kundër luftës pretendon se media shtetërore ruse përforcon stereotipet e “luftëtarëve të lindur” në komunitetet indigjene, duke shfrytëzuar krenarinë kulturore për të nxitur rekrutimin.
Ndërsa lufta hyn në vitin e pestë, fshatra të izoluar si Sedanka po përballen me pasoja që kërcënojnë vetë mbijetesën e komunitetit.
Top Channel
