Trumpi i paparashikueshëm dhe përçarja e NATO-s për Groenlandën/ Pse Rusia nuk mundet ende… të festojë përplasjen SHBA-Evropë

Qëllimi është po aq i qartë sa edhe i qëndrueshëm – dobësimi dhe fragmentimi i kundërshtarëve tradicionalë të Moskës në Perëndim. Sigurisht, qëllimi i NATO -s kundrejt Rusisë është po aq i qartë. Rusia ka përdorur sabotim, operacione hibride dhe dezinformim për të minuar institucionet perëndimore që i sheh si pengesa për ambiciet e saj territoriale dhe vizionin e saj për një kthim në madhësinë dhe pushtetin e stilit sovjetik.

Shpërbërja e NATO-s ka qenë një fantazi e gjatë e Kremlinit, veçanërisht që nga lufta në Ukrainë. Frika nga zgjerimi i Aleancës u përdor si alibi për pushtimin e dhunshëm dhe në shkallë të plotë katër vjet më parë. Nuk është e vështirë, pra, të imagjinohet gëzimi në korridoret e pushtetit rus me perspektivën e shpërbërjes së unitetit perëndimor dhe rënies së një Aleance që për 80 vjet ka vepruar si një mburojë kundër kërcënimeve ruse, këtë herë për shkak të Groenlandës dhe qasjeve të padëshiruara të Presidentit të SHBA-së Donald Trump në territorin danez.

Rusia po vëzhgon nga anët, pothuajse e shtangur, ndërsa rivalët e saj të vjetër minojnë njëri-tjetrin. “Kina dhe Rusia duhet të jenë duke kaluar shumë mirë”, tha shefja e politikës së jashtme evropiane, Kaia Kalas, në X pasi Trump kërcënoi të vendoste tarifa të tepruara ndaj aleatëve evropianë që kundërshtojnë blerjen e Groenlandës nga SHBA-të.

China and Russia must be having a field day. They are the ones who benefit from divisions among Allies.

If Greenland’s security is at risk, we can address this inside NATO.

Tariffs risk making Europe and the United States poorer and undermine our shared prosperity.

We also…

— Kaja Kallas (@kajakallas) January 17, 2026

Si Pekini ashtu edhe Moska zyrtarisht hedhin poshtë çdo pretendim territorial ndaj ishullit, madje edhe ushtria daneze thotë se nuk ka asnjë kërcënim real për pushtim nga Lindja. Megjithatë, në televizionin shtetëror rus, komentatorët pro-Kremlin po festonin. Lëvizjet e Trumpit në Groenlandë u përshkruan si një “goditje katastrofike ndaj NATO-s” dhe një ” dhuratë vërtet e madhe për Rusinë”. Leximi i qartë është se, me NATO-n në krizën e saj më të madhe në dekada dhe unitetin transatlantik që po lëkundet, mbështetja perëndimore për Ukrainën do të dobësohet, duke i dhënë Moskës një avantazh vendimtar në terren. Për Kievin, ky skenar mund të jetë dhimbshëm i saktë.

@StandUpForTrmp
Russian state media is making fun of the rising tensions between the United States and Europe over Greenland. The newspaper Moskovskij Komsomolets compares the situation to an "asylum," with Trump as the "mad chief physician." pic.twitter.com/ikAKym4Ubh

— Inno (@Inno_casteleyn) January 20, 2026

Megjithatë, shishet e shampanjës në Kremlin nuk janë hapur ende… Zyrtarisht, reagimi i Moskës ka qenë i përmbajtur, madje kritik. Zëdhënësi i Kremlinit, Dmitry Peskov, tha se Trump “ vepron jashtë rregullave të së drejtës ndërkombëtare”, një deklaratë që tingëllon ironike nga një regjim me një histori të gjatë shkeljeje të normave ndërkombëtare brenda dhe jashtë vendit.

Sovraniteti i mundshëm amerikan mbi Groenlandën, në fund të fundit, mund të kërcënojë drejtpërdrejt supremacinë ruse në Arktik. Por më thellë, qëndron shqetësimi i Moskës për një lidership amerikan që ushtron pushtet ushtarak dhe ekonomik pa kufizime të dukshme.

“Veprimet unilaterale dhe të rrezikshme shpesh zëvendësojnë diplomacinë”, paralajmëroi së fundmi Presidenti rus Vladimir Putin në fjalimin e tij të parë të politikës së jashtme të vitit. Ai foli për shtetet që “imponojnë vullnetin e tyre” dhe “japin urdhra”, pa asnjë gjurmë autokritike. Në të njëjtën kohë, rrjeti i aleancave të Rusisë po shpërbëhet copë-copë. Rrëzimi i diktatorit sirian Bashar al-Assad ishte një goditje e madhe. Irani, një aleat i ngushtë i Rusisë, është goditur nga sulmet amerikane dhe izraelite, dhe një konflikt i ri nuk është i pamundur.

Kapja e Presidentit Venezuelan Nicolas Maduro nga forcat amerikane i ka shtuar poshtërimit. Dhe pëshpëritjet për Kubën po intensifikojnë ndjenjën e rrethimit.

Moska për dekada e ka tallur rendin ndërkombëtar të pasluftës si një mjet perëndimor. Tani ajo e sheh Uashingtonin duke miratuar një logjikë të ngjashme të sferave të ndikimit – një fitore teorike për Kremlinin . Por kjo fitore vjen me frikë. Menaxhimi i një Trumpi të paparashikueshëm mund të jetë më i vështirë sesa një kundërshtar i qëndrueshëm dhe i parashikueshëm.

Siç shkroi me ankth gazeta ruse Moskovskij Komsomolets, duke e quajtur Trumpin “mjekun kryesor të azilit”, “Kemi ndjesinë se edhe drejtori i azilit është çmendur dhe se gjithçka është shkatërruar”.

Top Channel