Një jetë kushtuar bashkëshortit dhe tre fëmijëve, ajo ka përjetuar dhunë fizike dhe psikologjike “qysh se e mban mend veten të martuar”.
‘Thoshte nuk më ka bërë asgjë të keqe veç e kam inat’ u shpreh gruaja e dhunuar.
Historia e dhunës zgjati për shumë vite, deri sa një ditë të nxehtë vere, ndërsa dëgjonin grushtet mbi trupin e saj të brishtë, fqinjët telefonuan policinë. Bashkëshorti i saj ndodhet pas hekurave, ndërsa ajo u strehua në një qendër për gratë e dhunuara. Falënderuese për mbështetjen e dhënë deri më tani ajo ndihet e pashpresë për të ardhmen, pasi nuk ka vend as në shtëpinë e burrit e as në atë të prindërve.
‘Nuk kam ku të kthehem, e kam bërë provë që të mos shkoj në atë shtëpi ku jam por më kanë thënë nuk je e mirëpritur’ u shpreh gruaja e dhunuar.
Ajo që i dhemb më së shumti është zhgënjimi nga fëmijët, që i kanë përjetuar vetë skenat e dhunës, por nuk e kanë mbështetur në këtë vendim të sajin. Këtu, mentaliteti ka punuar kundër gruas.
‘Nuk komunikoj me fëmijët, aspak nuk më kanë kuptuar. E zhgënjyer totalisht, prisja shumë, jo pak sepse kam dhënë kontribut sa kam pas mundësi’ u shpreh gruaja e dhunuar.
‘Jam rikthyer në atë shtëpi që të mos ndihen keq fëmija, familja. Me mendjen time pa pyet asnjë dhe u largova. fëmijët nuk ishin dakord, ata shihnin dhunën por nuk ishin dakord së nëna në familje ka rolin e madh, por edhe mentaliteti kishte shumë ka pas dhe vazhdon të ketë mentalitet’ u shpreh gruaja e dhunuar. Në pamundësi për të gjetur një strehë për të futur kokën, Mira është rikthyer disa herë në shtëpinë e dhunës, me shpresën se do të ndryshonte diçka.
‘Duhet të isha divorcuar më herët, pishman nuk jam bërë fare sepse nuk durohet as dhuna psikike, as dhuna fizike, durohet sa je e re se mendon se do të kalojë. Isha shumë e vetëdijshme edhe nëse do ngelja rrugëve nuk kthehesha mbrapsht, sepse isha kthyer disa herë dhe se kisha gjet mbështetjen e atij personi’ u shpreh gruaja e dhunuar.
Top Channel
